Ada / Aldous Huxley
Yabanc─▒ Edebiyat / 2 Ocak 2018

Ada Ada’dan… ┬źDikkat,┬╗ diye ba─č─▒rd─▒ bir ses, sanki bir obua ans─▒z─▒n dile gelmi┼čti. ┬źDikkat,┬╗ diye yineledi ayn─▒ y├╝ksek, genzel, tekd├╝ze ses. ┬źDikkat.┬╗ ├ľl├╝ yapraklar─▒n ├╝st├╝nde bir ceset gibi yatan, sa├žlar─▒ ke├žele┼čmi┼č, y├╝z├╝ kir pas i├žinde ve bereli, giysileri partal, ├žamurlu adam, Will Farnaby, irkilerek uyand─▒. Molly onu ├ža─č─▒r─▒yordu. Kalkmal─▒. Giyinmeli. Daireye ge├ž kalmamal─▒. ┬źSa─čol sevgilim,┬╗ diyerek do─čruldu. Sa─č dizine ┼čiddetli bir sanc─▒ sapland─▒. S─▒rt─▒, kollar─▒, ┼čakaklar─▒ da s─▒zl─▒yordu. ┬źDikkat,┬╗ diye ─▒srarla yineledi ayn─▒ ses. Will dirse─čine dayanarak ├ževresine bir g├Âz att─▒, ve ┼ča┼čk─▒nl─▒kla LondraÔÇÖdaki odas─▒n─▒n gri duvarka─č─▒d─▒yla sar─▒ perdeleri yerine a─ča├žlar aras─▒nda bir a├ž─▒kl─▒─č─▒, bir orman sabah─▒n─▒n uzun g├Âlgeli, e─čimli ─▒┼č─▒klar─▒n─▒ g├Ârd├╝. ┬źDikkat.┬╗ Neden ┬źDikkat┬╗ diyor bu ses? ┬źDikkat. Dikkat.┬╗ diye diretiyordu ses. Ne garip, ne kadar anlams─▒z! ┬źMolly?┬╗ diye seslendi. ┬źMolly?┬╗ Bu ad belle─činin kap─▒lar─▒n─▒ a├ž─▒verdi. ─░├žine i┼člemi┼č o bildik su├žluluk duygusuyla, birdenbire burnuna formal kokusu ├žal─▒nd─▒, ├Ân├╝s─▒ra ye┼čil koridorda ilerleyen ufak tefek, canl─▒ hem┼čireyi g├Ârd├╝, kolal─▒ giysilerinin h─▒┼č─▒rt─▒s─▒n─▒ duydu. Hem┼čire, ┬źNumara ellibe┼č,┬╗ dedi. Durdu ve beyaz bir kap─▒ a├žt─▒. Will i├žeri girdi, ve kar┼č─▒s─▒nda, y├╝ksek beyaz yatakta MollyÔÇÖyi g├Ârd├╝. Y├╝z├╝n├╝n yar─▒s─▒n─▒ ├Ârten sarg─▒larla, a├ž─▒k, ma─čarams─▒ a─čz─▒yla MollyÔÇÖyi. ┬źMolly,┬╗ diye seslenmi┼čti, ┬źMolly…┬╗ Sesi bo─čaz─▒nda d├╝─č├╝m, d├╝─č├╝m, a─člam─▒┼č, yalvarm─▒┼čt─▒, ┬źSevgilim!┬╗ Yan─▒t yok. Yaln─▒zca kad─▒n─▒n a├ž─▒k a─čz─▒ndan ├ž─▒kan kesik, h─▒r─▒lt─▒l─▒ soluklar─▒n…