Cesur Yeni D├╝nya / Aldous Huxley
Bilimkurgu / 4 Ocak 2018

Cesur Yeni D├╝nya Cesur Yeni D├╝nya’dan… Sadece otuzd├Ârt katl─▒ yerden bitme gri bir bina. Ana giri┼čin ├╝zerinde ┼ču s├Âzc├╝kler; LONDRA MERKEZ KULU├çKA VE ┼×ARTLANDIRMA MERKEZ─░ ve ├╝zeri kaplanm─▒┼č olan D├╝nya Devleti’nin slogan─▒, CEMAAT, ├ľZDE┼×L─░K, ─░ST─░KRAR. Zemin kattaki devasa oda kuzeye bak─▒yordu. Odan─▒n kendisinin b├╝t├╝n tropik ─▒s─▒s─▒na kar┼č─▒n pervazlar─▒n ├Âtesinde t├╝m yaz boyunca so─čuk kalan ince sert bir ─▒┼č─▒k; pencerelerden s├╝z├╝l├╝p a├ž g├Âzlerle, ├╝zerine kuma┼č ├Ârt├╝l├╝ bir fig├╝r, so─čuktan titreyen soluk siluetli bir akademisyen ar─▒yor, ancak yaln─▒zca bir laboratuvar─▒n cam, nikel ve soluk├ža par─▒ldayan porselenini buluyordu. K─▒┼č donuklu─čuna yine k─▒┼č donuklu─ču kar┼č─▒l─▒k veriyordu. Ellerine soluk ceset rengi lastik eldivenler giymi┼č i┼č├žilerin tulumlar─▒ beyazd─▒. I┼č─▒k bir hayaletti, donuk ve ├Âl├╝. Sadece mikroskoplar─▒n sar─▒ g├Âvdelerinden belli bir parlak ve canl─▒ t├Âz ├Âd├╝n├ž al─▒yordu, ├žal─▒┼čma masalar─▒ boyunca cilal─▒ t├╝plerin aras─▒nda uzun bir silsile halinde birbirini izleyen enfes ├žizgiler tereya─č─▒ gibi duruyordu. “Buras─▒ da,” dedi M├╝d├╝r kap─▒y─▒ a├žarak, “D├Âlleme Odas─▒.” Kulu├žka ve ┼×artland─▒rma Merkezi M├╝d├╝r├╝ odaya girdi─činde, g├╝├žl├╝kle nefes alan sessizlikte, derin konsantrasyondan kaynaklanan dalg─▒n kendi kendine konu┼čmalar─▒n ─▒sl─▒k ya da u─čultusunun ortas─▒nda ├╝├žy├╝z D├Âllendirici, aletlerinin ├╝zerine e─čilmi┼č ├žal─▒┼č─▒yordu. Yeni gelmi┼č ├žok gen├ž, pembe ve t├╝y├╝ bitmemi┼č bir b├Âl├╝k ├Â─črenci, ├╝rkek ve ac─▒nacak bir ┼čekilde M├╝d├╝r’├╝n ard─▒ s─▒ra y├╝r├╝yorlard─▒. Her biri elinde bir defter, y├╝ce…