Post Mortem / Albert Caraco
Deneme / 8 Ocak 2018

Post Mortem Post Mortem’den… Say─▒n Anne ├Âld├╝, bir s├╝redir onu unutmu┼čtum, belle─čimde yeniden canlanmas─▒n─▒ sonuna bor├žluyum. Tekrar unutulup gitmeden ├Ânce birka├ž saatli─čine bile olsa onu d├╝┼č├╝nelim. Onu seviyor muyum diye kendime sordu─čumda Hay─▒r cevab─▒n─▒ vermek zorunday─▒m. Beni i─čdi┼č etmekle su├žluyorum onu, pek de ├Ânemli bir ┼čey de─čil bu, ama yine de… Bana kendi mizac─▒n─▒ miras b─▒rakmas─▒ daha ciddi, ├ž├╝nk├╝ alkalozu ve alerjileri vard─▒. Ben ondan daha fazla muzdaribim b├╝t├╝n bunlardan, ├╝stelik benim rahats─▒zl─▒klar─▒m saymakla bitmez, ├╝stelik… ├ťstelik beni d├╝nyaya o getirdi ve ben bu d├╝nyadan nefret etmeyi kendime i┼č edindim. Kendi ya┼čam─▒mla pek ilgilendi─čim yok, bu da beni duyars─▒zla┼čt─▒r─▒yor, ho┼čnutlu─čumu, sevgimis├Âk├╝p atal─▒ y─▒llar oldu. Dalgalar─▒n d├Âvd├╝─č├╝ kayalar gibiyim, deniz gri, g├Âk siyah, bulutlar ge├žiyor ve geride eserler kal─▒yor. K├Âklerimi ac─▒n─▒n oldu─ču kadar zevkin de reddi i├žine sal─▒yorum, sevgim ermi┼č├že bir ilgisizli─če var─▒yor. Art─▒k bu ilgisizlikle kayna┼čm─▒┼č─▒m, b├╝t├╝n ya┼čam─▒m bir ├Âl├╝m okulu, asl─▒nda pek bir meziyetim yok ve ├žocuklu─čumdan beri kendimi asla rahat hissetmedim, kal─▒c─▒ rahats─▒zl─▒klar─▒n eline d├╝┼čm├╝┼č├╝m ve ancak deva bulduk├ža varl─▒─č─▒m─▒ s├╝rd├╝r├╝yorum. Bahts─▒z biri miyim ki ben? Bir Yahudi olarak g├Âr├╝n├╝┼čte b├Âyle olmam gerek, Yahudilerin ├žo─ču bahts─▒zd─▒r, ama ayn─▒ zamanda ├ž─▒lg─▒nca bir iyimserlik sergilerler, onlardaki ya┼čam sevgisi idam edilen erkeklerin ereksiyon olmas─▒n─▒ ├ža─čr─▒┼čt─▒r─▒yor, bu iyimserli─čin de ayn─▒ k├Âkenden kaynakland─▒─č─▒na…