Mezbaha No 5 / Kurt Vonnegut
Bilimkurgu / 10 Ocak 2018

Mezbaha No 5 Mezbaha No 5’ten… Az ├žok ger├žek bir hik├óye bu. Ya da sava┼čla ilgili hi├ž bir ┼čey ┼čey ger├žekten uzak de─čil. Kendisinin olmayan bir ├žaydanl─▒─č─▒ ald─▒─č─▒ i├žin kur┼čuna dizilen birini tan─▒d─▒m ger├žekten Dresdende. Sava┼č sonunda ki┼čisel d├╝┼čmanlar─▒n─▒ kiral─▒k katillere ├Âld├╝rtece─čini s├Âyleyen bir ba┼čkas─▒n─▒ da. B├Âyle s├╝r├╝p gider bu. B├╝t├╝n adlar─▒ de─či┼čtirdim. 1967’de Guggenheim vakf─▒n─▒n paras─▒yla (Tanr─▒ Mang─▒rlar─▒n─▒ korusun) Dresdene d├Ând├╝m. Ohionun Dayton ┼čehrine ├žok benziyordu, bu kentin biraz daha geni┼či, rahat─▒. Bodrumunda tonlarla insan unu bulunmas─▒ gerekli Oraya eski silah arkada┼č─▒m, Bernard V.O’ Hare’yle d├Ând├╝m ve tutsak oldu─čumuz s─▒ralar bizi kapad─▒klar─▒ mezbahaya gitmek ├╝zere bindi─čimiz taksinin ┼čof├Âr├╝yle ahbap olduk. Ad─▒ Gerhard M├╝ller’di. K─▒sa s├╝re Amerikal─▒lar─▒n elinde tutsak kald─▒─č─▒n─▒ s├Âyledi. Kom├╝nist rejimde ya┼čaman─▒n insanda ne gibi bir izlenim b─▒rakt─▒─č─▒n─▒ kendisine sorduk, ba┼člang─▒├žta korkun├ž oldu─čunu s├Âyledi. ├ç├╝nk├╝ herkes geberesiye ├žal─▒┼čmak zorundayd─▒, ├ž├╝nk├╝ konut, yiyecek ve giysi s─▒k─▒nt─▒s─▒ ├žekiliyordu. Ama ┼čimdi durum ├žok daha iyiydi. K├╝├ž├╝k ve rahat bir dairesi vard─▒, k─▒z─▒ ├žok iyi bir ├Â─črenim g├Âr├╝yordu. Annesi, Dresden alev f─▒rt─▒nas─▒nda yan─▒p k├╝l olmu┼čtu. Hayat bu. Christmas’ta O’Hare’ye bir kart yollad─▒, kartta ┼č├Âyle diyordu: ┬źSize, ailenize ve de arkada┼č─▒n─▒za ne┼čeli bir Christmas ve mutlu bir yeni y─▒l diler, talihimiz varsa bir bar─▒┼č ve ├Âzg├╝rl├╝k d├╝nyas─▒nda, yeniden taksi i├žinde g├Âr├╝┼čmemizi dilerim. ├çok…