Albaya Mektup Yazan Kimse Yok / Gabriel Garcia Marquez

11 Eyl├╝l 2017

Albaya Mektup Yazan Kimse YokAlbaya Mektup Yazan Kimse Yok

Albaya Mektup Yazan Kimse Yok’tan…

Albay kahve tenekesinin tepesini kald─▒rd─▒ ve yaln─▒zca bir k├╝├ž├╝k ka┼č─▒k kahve kalm─▒┼č oldu─čunu g├Ârd├╝. Kab─▒ ate┼čten indirip suyun yar─▒s─▒n─▒ toprak zemine d├Âkt├╝ ve ├žekilmi┼č kahvenin son zerreleri de pas k─▒r─▒nt─▒lar─▒yla kar─▒┼č─▒p kaba d├Âk├╝lene kadar tenekenin i├žini bir b─▒├žakla kaz─▒d─▒.

Masum ve inan├žl─▒ bir tav─▒rla ta┼č oca─č─▒n yan─▒nda oturup kahvenin kaynamas─▒n─▒ beklerken, ba─č─▒rsaklar─▒nda mantar ve zehirli zambaklar─▒n k├Âk sald─▒─č─▒ duygusuna kap─▒ld─▒. Aylardan ekimdi. Kendisi gibi buna benzer pek ├žok sabah─▒ atlatabilmi┼č biri i├žin bile ge├žirmesi zor bir sabaht─▒. Nerdeyse altm─▒┼č y─▒ld─▒r son i├ž sava┼č bitti─činden beri beklemekten ba┼čka hi├žbir ┼čey yapmam─▒┼čt─▒ albay.

Gelen birka├ž ┼čeyden biri de ekimdi.

Kahveyle yatak odas─▒na girdi─čini g├Âren kar─▒s─▒ cibinli─či kald─▒rd─▒. Bir gece ├Ânce bir ast─▒m n├Âbetine tutulmu┼čtu ve ┼čimdi uykulu bir hali vard─▒. Ama fincan─▒ almak i├žin do─čruldu.

“Ya sen?”

“Ben i├žtim,” diye yalan s├Âyledi albay. “Koca bir ka┼č─▒k daha vard─▒.”

O s─▒rada ├žanlar ├žalmaya ba┼člad─▒. Albay cenazeyi unutmu┼čtu. Kar─▒s─▒ kahvesini i├žerken o da hama─č─▒n bir ucunu kancadan ├ž─▒kar─▒p kap─▒n─▒n arkas─▒ndaki ├Âb├╝r uca do─čru sard─▒. Kad─▒n ├Âlen adam─▒ d├╝┼č├╝nd├╝.

“1922’de do─čmu┼čtu,” dedi. “O─člumuzdan tam bir ay sonra. 7 Nisan’da.”

H─▒┼č─▒rt─▒l─▒ soluklar aras─▒nda kahvesini yudumlamay─▒ s├╝rd├╝r├╝yordu.

Kavisli, kat─▒ belkemi─činin ├╝st├╝nde bir tutam beyazl─▒ktan ibaretti. S─▒k─▒nt─▒l─▒ solumas─▒ sorular─▒n─▒ kesin c├╝mlelere d├Ân├╝┼čt├╝rmesine neden oluyordu.

Kahvesini bitirdi─činde hala ├Âlen adam─▒ d├╝┼č├╝n├╝yordu.

“Ekimde g├Âm├╝lmek korkun├ž olmal─▒,” dedi, Ama kocas─▒ ilgilenmedi.

Pencereyi a├žt─▒. Ekim avluya girmi┼čti. Ye┼čilin keskin tonlar─▒yla f─▒┼čk─▒ran bitkilere, solucanlar─▒n ├žamurda yapt─▒─č─▒ tepeciklere dikkatle bakarken, albay u─čursuz ay─▒ yine hissetti ba─č─▒rsaklar─▒nda.

“Rutubet iliklerime i┼čledi,” dedi.

“K─▒┼č geldi,” diye yan─▒tlad─▒ kad─▒n. “Ya─čmurlar ba┼člad─▒─č─▒ndan beri ├žorapla yatman─▒ s├Âyl├╝yorum sana.”

“Bir haftad─▒r ├Âyle yat─▒yorum zaten.”

Ya─čmur hafif hafif ama hi├ž durmaks─▒z─▒n ya─č─▒yordu. Albay y├╝n bir battaniyeye sar─▒n─▒p hama─ča d├Ânmeyi tercih ederdi. Ama ├žatlak ├žanlar─▒n ─▒srar─▒ ona cenazeyi an─▒msat─▒yordu. “Ekim geldi,” diye f─▒s─▒ldad─▒ ve odan─▒n ortas─▒na do─čru y├╝r├╝d├╝. Karyolan─▒n aya─č─▒na ba─članm─▒┼č horozu ancak o

indir

Yorum Yap─▒lmam─▒┼č

Bir cevap yaz─▒n

E-posta hesab─▒n─▒z yay─▒mlanmayacak. Gerekli alanlar * ile i┼čaretlenmi┼člerdir

%d blogcu bunu be─čendi: