SAS / San Salvador’da Dehşet / Gerard De Villiers

24 Eylül 2017

San Salvador'da DehşetSan Salvador’da Dehşet

San Salvador’da Dehşet’ten…

Las Amapolas Caddesi ile Venezuela Bulvarı‘nın kesiştiği kırmızı ışıkta bekleyen kamyonetin yanından iki baldırı çıplak geçti. Kamyonetin hemen yanında, ortalığı simsiyah dumana boğan döküntü otobüsün pencere kenarında oturan Teresa Santos umursamaz bir tavırla adamlara baktı. O da, El Salvador’u aylardır kana bulayan iç savaşı yaşayan bahtsızlardan biriydi. Yakalanmayacaklarından yüzde yüz emin olan solcu ya da sağcı katiller bir anda ortaya çıkıyor, etrafı tarıyor ve ortadan yok oluyorlardı. Olaylardan bıkmış olan polis, çoğu kez cesetleri, aileleri gelip alana dek olay yerinde sineklere ve çürümeye terkediyordu.

Yeşil ışığın yanmasıyla birlikte baldırı çıplaklar Teresa Santos’un görüş alanından çıktılar. Camino Real Oteli’nin barında garsonluk yapan Teresa politikaya karışmadığı gibi çevresinde sürüp giden bu vahşetten yakındığı da olmazdı. Nihayet ineceği durağa yaklaşıyordu. Otobüs, Autopista Sur Kavşağı‘nda durmak üzere yavaşladı.

Diğer yolcularla birlikte Teresa Santos da otobüsten indi ve gecekondusunun bulunduğu Colonia Las Mercedes yönüne doğru yürüdü. Üzerindeki Camino Real Oteli’nin yeşil, kahverengi üniforması mahallede dikkat çeken lüks bir giyimdi.

Bir süre sonra ya’aında bir araba durdu. Koyu renk camlı, geniş lastikli bir Range Rover. Arabadan iki adam indi ve ona doğru yaklaştı. Siyah gözlüklerinin ardında yüz ifadeleri anlaşılmayan uzun boylu kişilerdi. Teresa Santos içgüdüsel olarak durdu. Adamlardan biri yanına yaklaşarak sordu:

Senyorita Santos?

Genç kızın heyecandan kalbi çarpmaya başladı.

Evet.

Yabancı gülümsedi.

Bizimle gelinr Hava yürünemeyecek kadar sıcak.

Genç kızın kımıldamadığını görünce iki yanına geçtiler ve nazikçe arabaya doğru ittiler. Hareketleri çok kibardı. Buna rağmen Teresa Santos kalçasına hafifçe dürtülen bir bıçak hissetti. Bacakları kesildi. Birkaç metre öteden sayısız araba ve kamyon geçiyordu, ama Teresa Santos’un korkudan gözü hiçbir şey görmüyordu. Gazetelerde her gün buna benzer haberler yer ahyordu. Başkent San Salvador’da da bu böyleydi, diğer kentlerde de. İnsanlar sessiz, sakin ve acımasızdı. Hemen her gün, kurşunlarla delik deşik olmuş, cinsel organları kesilip ağızlarına sokulmuş ve kulaklarına, cinayet “nedenini”

indir

 

Yorum Yapılmamış

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: