Baba / Mario Puzo

27 Eyl├╝l 2017

BabaBaba

Baba’dan…

AMER─░GO Bonasera New York ├ť├ž├╝nc├╝ A─č─▒r Ceza Mahkemesinin salonunda oturmu┼č, adaletin yerine getirilmesini bekliyordu, k─▒z─▒n─▒z insafs─▒zca yaralayan onun ┼čerefiyle oynayan ki┼čilerden adaletin eliyle intikam alm─▒┼č olacakt─▒.

─░nsana ├╝rk├╝nt├╝ verecek kadar iriyar─▒ bir adam olan yarg─▒├ž kara c├╝bbesinin kollar─▒n─▒ yukar─▒ s─▒vad─▒; sanki k├╝rs├╝n├╝n ├Ân├╝nde duran iki delikanl─▒y─▒ d├Âvmeye haz─▒rlan─▒yordu. Y├╝z├╝ a├ž─▒k bir nefretle buz gibiydi. Amerigo Bonasera olup bitende hatal─▒ bir yan sezinliyor, ama hatan─▒n ne oldu─čunu bir t├╝rl├╝ anlayam─▒yordu.

“Bir serseri gibi davrand─▒n─▒z.” dedi yarg─▒├ž sert bir sesle. “Evet, evet” diye d├╝┼č├╝nd├╝ Amerigo Bonasera Hayvanlar. ─░to─člu itler. Alabros kesilmi┼č parlak sa├žlar─▒ tertemiz y─▒kanm─▒┼č yak─▒┼č─▒kl─▒ y├╝zleriyle iki delikanl─▒ ba┼člar─▒n─▒ ├Ânlerine e─čmi┼čler, sayg─▒l─▒, yapt─▒klar─▒ndan pi┼čman gibi duruyorlard─▒.

Yarg─▒├ž konu┼čmas─▒n─▒ s├╝rd├╝rd├╝ : “Ormanda ya┼čayan a├ž kurtlar gibi davrand─▒n─▒z. Zavall─▒ k─▒z─▒n ─▒rz─▒na ge├žmedi─činiz i├žin kendinizi ┼čansl─▒ say─▒n. Yoksa sizi yirmi y─▒l hapse mahk├╗m ederdim.” Yarg─▒├ž sustu. Kal─▒n ka┼člar─▒n─▒n alt─▒ndaki g├Âzleri, solgun y├╝zl├╝ Amerigo Bonasera’dan yana kayd─▒, sonra bak─▒┼člar─▒n─▒, ├Ân├╝ndeki soru┼čturma raporlar─▒na ├ževirdi. Ka┼člar─▒ ├žat─▒ld─▒. Kendi iste─či d─▒┼č─▒nda bir karara varm─▒┼č gibiydi, omuzlar─▒n─▒ silkti.

“Ama gen├žli─činiz temiz siciliniz, iyi aile ├žocuklar─▒ olu┼čunuz, bir de yasalar─▒n intikam pe┼činde ko┼čmas─▒ndan ├Ât├╝r├╝ sizi ├╝├ž y─▒l a─č─▒r hapse mahk├╗m ediyorum. Karar tecil edilmi┼čtir.”

Amerigo Bonasera, b├╝t├╝n benli─čini kaplay─▒p ta┼čan nefret ve hayal k─▒r─▒kl─▒─č─▒n─▒, k─▒rk y─▒ll─▒k i┼či olan ├Âl├╝ g├Âm├╝c├╝l├╝─č├╝n verdi─či ustal─▒kla gizlemesini bildi. K─▒r─▒lan ├ženesi tellerle ba─članan g├╝zel, gencecik k─▒z─▒ h├ól├ó hastanede yat─▒yordu, ┼čimdi bu iki hayvan serbest b─▒rak─▒l─▒yordu ha? G├╝l├╝n├žt├╝ b├╝t├╝n bunlar. Mutlu ana babalar─▒n sevgili ├žocuklar─▒n─▒n ├ževresinde toplan─▒┼člar─▒na bakt─▒. Ah, i┼čte hepsi de mutluydular art─▒k, g├╝l├╝nm├╝yorlard─▒.

Ac─▒ safra, bo─čaz─▒ndan y├╝kseldi, di┼člerinin aras─▒ndan kapkara bir bi├žimde ta┼č─▒verdi sanki. Bonasera beyaz keten mendilini dudaklar─▒na g├Ât├╝rd├╝. ─░ki delikanl─▒ memnun ve mutlu, ellerini kollar─▒n─▒ sallayarak ├Ân├╝nden ge├žerken ├Âylece durdu.

Hayvanlar─▒n ana babalar─▒ da geliyorlard─▒ ┼čimdi; Amerigo Bonasera ya┼člar─▒nda iki erkekle iki kad─▒n; onlar─▒n giyimleri daha Amerikal─▒yd─▒. Bonasera’ya utan├žla bakt─▒lar, yine de bu bak─▒┼člarda so─čuk, zafer dolu garip bir meydan okuyu┼č

indir

Yorum Yap─▒lmam─▒┼č

Bir cevap yaz─▒n

E-posta hesab─▒n─▒z yay─▒mlanmayacak. Gerekli alanlar * ile i┼čaretlenmi┼člerdir

%d blogcu bunu be─čendi: