Derini Yüzeceğim / Mickey Spillane

2 Ekim 2017

Derini YüzeceğimDerini Yüzeceğim

Derini Yüzeceğim’den…

Gece sokakta yürüyorsunuz. Yağmur yağıyor. Adımlarınızdan başka hiçbir ses duymuyorsunuz. Aslında kentin gürültüsü sürüp gidiyor, ama sizi hiçbir şey etkilemiyor: Çünkü sokağın ucunda yedi uzun yıldan bu yana beklediğiniz kadın var. Her adımınızda ona biraz daha yaklaşıyorsunuz, adımlarınızın her çıkardığı ses beklemekle geçen ayları, günleri ve saniyeleri biraz daha siliyor.

Sonra birdenbire geliyorsunuz; karanlık yüzlü büyük bir yapının önünde buluyorsunuz kendinizi. Bu bir yapıdan çok, eski çağlardan kalma bir taş yığınını andırıyor. Sanki size bakıyor, donuk gözlerini üstünüze dikmiş sizi izliyor gibi. Böylesine ısrarlı bakışlar, sizi tahrik edercesine etkisine alıyor.

Neler olacak acaba? diye soruyorum kendi kendime. Hala eskisi kadar güzel mi? Yoksa benim gibi yedi yıl süren bu cehennem hayatının izlerini o da taşıyor mu? Ve saçma sapan bir cinayet girişimi yüzünden öldüğünü sandığım bu güzelim kadına ne diyebilirim? Yedi yıl öncesi ile bugünün arasındaki boşluğu nasıl aşmalı?

Kısa bir süre önce, çok sayıda kişi aynı sokaktaki aynı evi bulmak amacıyla bu semte yönelmişti. Ama buraya ulaşan yalnızca benim adımlarım olmuştu. Çünkü benden öncekiler bugün ya ölmüş, ya da ölmek üzere olan kişilerdi.

Bu kadın önemli bir kişiydi. Hatta belki de dünyanın [5] en önemli kişisiydi. Konuştuğu anda, bir düşmanın yok edilmesine yarayacaktı. Ellerimin titremesini önlemek için yumruklarımı ceplerimde sıkıyordum.

Ve bir adım attım.

Geriye beş adım kalmıştı. Sonra, V şifresi uyarınca giriş kapısının ziline bastım. Kapının kilidi otomatik olarak açıldı. Holün içine daldım; burası hüzün verici sarı bir ışık yayan tek bir ampulle aydınlatılmıştı. Loş bir koridorun ucunda büyük bir kapı vardı… Kapının ardında da yedi yıllık bir geçmiş. Dile kolay ha!…

Levhanın üstünü Y harfi oluşturacak biçimde tıkırdatıp bekledim. Sonra yavaşça tekrarladım. Kilit kaydı, kapının kolu döndü ve elinde tabancasıyla karşıma dikildi. Çünkü bu kez yine bir terslik çıkabilirdi.

Bu soluk ışıkta bile onun her zamankinden daha güzel olduğunu gördüm. Saçlarının çevrelediği bu yüz

indir

 

 

Yorum Yapılmamış

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: