11.Yaz─▒t / Wilbur Smith

29 Kas─▒m 2017

11.Yaz─▒t11.Yaz─▒t

11.Yaz─▒t’tan…

Y├ťKSEK DA─×LARDAN IKI YALNIZ┬áadam iniyordu. So─čuktan korunmak i├žin, yolda eskittikleri k├╝rkler ve ├ženelerinin alt─▒ndan ba─čl─▒, kulakl─▒kl─▒ deri ┼čapkalar giymi┼člerdi. Sakallar─▒ karmakar─▒┼č─▒kt─▒, hava ko┼čullan y├╝zlerinde izler b─▒rakm─▒┼čt─▒. ├ť├ž be┼č par├ža e┼čyalar─▒n─▒ s─▒rtlar─▒na vurmu┼člard─▒. Bu noktaya gelene dek ├žetin ve y─▒ld─▒r─▒c─▒ bir yolculuk olmu┼čtu. ├ľnden gitmesine ra─čmen, nerede olduklar─▒ hakk─▒nda Meren’in hi├žbir fikri yoktu, niye bu kadar uzaklara geldiklerinden bile emin de─čildi. Bunu sadece hemen arkas─▒ndan y├╝r├╝mekte olan ya┼čl─▒ adam biliyordu ve o da hen├╝z bir a├ž─▒klama yapmam─▒┼čt─▒.

M─▒s─▒r’dan ayr─▒ld─▒klar─▒ndan beri pek ├žok denizi, g├Âl├╝ ve g├╝├žl├╝ nehri a┼čm─▒┼člar; muazzam ovalardan ve ormanlardan ge├žmi┼člerdi. Garip, tehlikeli hayvanlarla ve onlardan bile garip, tehlikeli adamlarla kar┼č─▒la┼čm─▒┼člard─▒. Sonra da─člara vurmu┼člar; havas─▒n─▒ solumakta g├╝├žl├╝k ├žektikleri karl─▒ zirveler ve dik yama├žl─▒ vadilerden olu┼čan kaosu ya┼čam─▒┼člard─▒. So─čuktan atlar─▒ ├Âlm├╝┼č ve Meren de bir parma─č─▒n─▒n ucunu yitirmi┼čti, kararan parmak ucu donmu┼č, kavrulup kalm─▒┼čt─▒. Neyse ki k─▒l─▒├ž kulland─▒─č─▒ elinin parmaklar─▒ndan biri veya koca yay─▒ndan oku b─▒rak─▒rken kulland─▒─č─▒ parma─č─▒ de─čildi.

Meren son dik yamac─▒n k─▒y─▒s─▒nda durdu. Ya┼čl─▒ adam da yan─▒na geli┼čti. K├╝rk paltosu, tam Meren’in ├╝zerine at─▒l─▒rken tek bir okla haklad─▒─č─▒ 31 kaplan─▒n─▒n postundan yap─▒lm─▒┼čt─▒. Omuz omuza durup a┼ča─č─▒daki yabani nehirler ve s─▒k a─ča├žlarla kapl─▒ orman d├╝nyas─▒n─▒ seyrettiler.

“Be┼č y─▒l,” dedi Meren. “Be┼č y─▒ld─▒r yolday─▒z. Seyahatin sonuna geldik mi B├╝y├╝c├╝?”

Taita, “Sahiden o kadar oldu mu itaatk├ór Meren?” diye sordu ve buz tutmu┼č ka┼člar─▒n─▒n alt─▒ndaki g├Âzleri ┼čakac─▒ bir ifadeyle parlad─▒.

Meren cevap olarak s─▒rt─▒ndaki k─▒n─▒ndan k─▒l─▒c─▒n─▒ ├žekti ve deriye yap─▒lm─▒┼č ├žentikleri g├Âsterdi. “Her g├╝n├╝ kaydettim, istersen sayabilirsin,” dedi. Hayat─▒n─▒n yar─▒s─▒ndan uzun bir s├╝redir Taita’n─▒n pe┼činden gidiyor ve onu koruyordu ama h├ól├ó, onun ciddi olup olmad─▒─č─▒n─▒, kendisiyle ┼čakala┼č─▒p ┼čakala┼čmad─▒─č─▒n─▒ asla anlayam─▒yordu. “Ama soruma cevap vermedin sayg─▒de─čer B├╝y├╝c├╝. Seyahatin sonuna geldik mi?”

“Yok, gelmedik.” Taita ba┼č─▒n─▒ sallad─▒. “Ama rahat ol, en az─▒ndan iyi bir ba┼člang─▒├ž yapt─▒k.” Sonra kendisi ├Âne ge├žti ve yama├žtan k─▒vr─▒larak inen dar bir ge├žitte ilerlemeye ba┼člad─▒.

Meren birka├ž

indir

Bir yorum

Bir cevap yaz─▒n

E-posta hesab─▒n─▒z yay─▒mlanmayacak. Gerekli alanlar * ile i┼čaretlenmi┼člerdir