Dokuz Kehanet / James Redfield

26 Aralık 2017

Dokuz KehanetDokuz Kehanet

Dokuz Kehanet’ten…

Her zaman,” diye yanıt verdi.

“Evet, doğrusu şimdilik kendime biraz izin verdim ve gölde kalıyorum. Çok çalıştım ve şimdi hayatımın yönünü değiştirmek istiyorum.”

“O gölden söz ettiğini anımsıyorum. Sen ve kız kardeşin onu satmak zorundaydınız.”

“Henüz değiliz, emlak vergisi sorunu. Kente çok yakın olduğu için, vergiler sürekli artıyor.”

Charlene başını salladı. “Pekâlâ sonra ne yapacaksın?”

“Şimdilik bilmiyorum. Ama değişik bir şey yapmak istiyorum.”

Merakla yüzüme baktı. “Sende herkes gibi huzursuz görünüyorsun.”

“Sanırım. Neden sordun?”

“Elyazmalannda yazıyor.”

Sessizce birbirimize baktık.

“Şu elyazmalarını bana anlat.”

Sanki düşüncelerini toplamak ister gibi arkasına yaslandı, sonra tekrar gözlerimin içine baktı. ‘Telefonda sözünü ettim sanırım. Birkaç yıl önce gazeteden ayrıldım ve Birleşmiş Milletler adına kültür ve nüfus bilimindeki değişiklikleri araştıran bir firmada çalışmaya başladım. Son görevim Peru’daydı.

“Lima Üniversitesinde bazı araştırmaları tamamlarken, çok eski elyazmalarının bulunduğu söylentileri kulağıma çalınıp duruyordu. Ne var ki, bu konuda kimse bana detaylı bilgi vermiyordu, hatta arkeoloji veya antropoloji bölümlerinden bile bilgi edinemedim. Bu konuda hükümete başvurunca, böyle bilgilerin olmadığını söyleyip yalanladılar.

“Birisi bana, bazı sebeplerden dolayı hükümetin aslında bu dokümanları ortadan kaldırmaya çalıştığını söyledi. Fakat o da doğrudan doğruya bilgi sahibi değildi.”

“Beni bilirsin,” diye devam etti. “Meraklıyımdır. Görevim sona erince, orada birkaç gün daha kalıp bu konu hakkında bazı araştırmalar yapmaya karar verdim. İlk önce, izlediğim her ipucu

Her zaman,” diye yanıt verdi.

“Evet, doğrusu şimdilik kendime biraz izin verdim ve gölde kalıyorum. Çok çalıştım ve şimdi hayatımın yönünü değiştirmek istiyorum.”

“O gölden söz ettiğini anımsıyorum. Sen ve kız kardeşin onu satmak zorundaydınız.”

“Henüz değiliz, emlak vergisi sorunu. Kente çok yakın olduğu için, vergiler sürekli artıyor.”

Charlene başını salladı. “Pekâlâ sonra ne yapacaksın?”

“Şimdilik bilmiyorum. Ama değişik bir şey yapmak istiyorum.”

Merakla yüzüme baktı. “Sende herkes gibi huzursuz görünüyorsun.”

“Sanırım. Neden sordun?”

“Elyazmalannda yazıyor.”

Sessizce birbirimize baktık.

“Şu elyazmalarını bana anlat.”

Sanki düşüncelerini toplamak ister

indir

 

Yorum Yapılmamış

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: