G├╝l├╝nesi A┼čklar / Milan Kundera

10 May─▒s 2018

G├╝l├╝nesi A┼čklarG├╝l├╝nesi A┼čklar

G├╝l├╝nesi A┼čklar’dan…

Martin benim yapamad─▒─č─▒m ┼čeyleri yapabilir. Herhangi bir sokakta herhangi bir kad─▒na yana┼čabilir. ┼×unu itiraf etmeliyim ki onu tan─▒d─▒─č─▒mdan beri (onu tan─▒yal─▒ epey oluyor) yetene─činden ├žok yararland─▒m, ├ž├╝nk├╝ kad─▒nlan ben de onun kadar severim, ama bende onun ta┼čk─▒n g├Âz├╝ pekli─či yok. Buna kar┼č─▒l─▒k, Martin, kad─▒nlara yana┼čmay─▒ ba┼čl─▒ basma bir amaca d├Ân├╝┼čm├╝┼č bir ustal─▒k g├Âsterisine indirgeme yan─▒lg─▒s─▒n─▒ i┼čledi. ├ľyle ki kendini ├žo─ču zaman, biraz da k─▒rg─▒nl─▒k duyarak, tak─▒m arkada┼č─▒na g├╝zel toplar atan c├Âmert bir forvet oyuncusuna benzetiyor; tak─▒m arkada┼č─▒ ald─▒─č─▒ bu paslarla kolay goller atarak ucuz bir zafer kazan─▒yor.

Pazartesi ├Â─čleden sonra i┼čten ├ž─▒kt─▒ktan sonra, Vaclav Meydam’ndaki bir kafede oturmu┼č, eski Etr├╝sk k├╝lt├╝r├╝n├╝ konu alan kal─▒n bir Almanca kitaba g├Âm├╝lm├╝┼č, onu bekliyordum. ├ťniversite kitapl─▒─č─▒n─▒n bu incelemeyi benim i├žin Almanya’dan ├Âd├╝n├ž olarak getirtmesi birka├ž ay alm─▒┼čt─▒; o g├╝n, kitab─▒ sonunda ele ge├žirdi─čim i├žin, onu kutsal bir e┼čya gibi yan─▒mda ta┼č─▒yordum ve ger├žekte Martin’i bekliyor olmaktan da son derece ho┼čnuttum, ├ž├╝nk├╝ b├Âylelikle, bir kafe masas─▒nda, bunca zamand─▒r arzulad─▒─č─▒m kitab─▒n sayfalar─▒n─▒ ├ževirebiliyordum.

Bu eski antik k├╝lt├╝rleri bir ├že┼čit nostalji duymadan d├╝┼č├╝nemem. O zamanlar─▒n tarihinin tatl─▒ yava┼čl─▒─č─▒n─▒ d├╝┼č├╝n├╝nce, nostaljinin yan─▒nda, hi├ž ku┼čkusuz imrenme duygusu da var. Eski M─▒s─▒r k├╝lt├╝r├╝ birka├ž bin y─▒la yay─▒lm─▒┼čt─▒r. Grek antikitesi bin y─▒la yak─▒n s├╝rm├╝┼čt├╝r. Bu bak─▒mdan, insan hayati tarihe ├Âyk├╝n├╝r: ├ľnceleri devinimsiz bir yava┼čl─▒─ča g├Âm├╝lm├╝┼čt├╝r, sonra azar azar, giderek h─▒zlan─▒r. ─░ki ay ├Ânce, Martin k─▒rk ya┼č─▒n─▒ geride b─▒rakt─▒.

Ser├╝ven ba┼čl─▒yor

Dald─▒─č─▒m d├╝┼č├╝nceleri da─č─▒tan o oldu. Birdenbire birahanenin caml─▒ kap─▒s─▒nda g├Âr├╝nd├╝ ve gen├ž bir k─▒z─▒n masada oturmu┼č kahve i├žti─či tarafa do─čru y├╝z i┼čaretleri ve anlaml─▒ jestler yaparak bana do─čru ilerledi. G├Âzlerini k─▒zdan ay─▒rmadan yan─▒ma oturdu ve, “Bu konuda ne diyorsun, birader?” diye sordu.

Utand─▒m. Do─čruydu; kitab─▒ma ├Âylesine derin dalm─▒┼čt─▒m ki gen├ž k─▒za hen├╝z dikkat etmemi┼čtim; g├╝zel oldu─čunu kabul etmem gerekiyordu. Tam o anda, do─čruldu, siyah papyon kravatl─▒ garsonu ├ža─č─▒rd─▒: Hesab─▒ ├Âdemek istiyordu.

” Sen de ├Âde hesab─▒!” diye buyurdu

indir

 

Yorum Yap─▒lmam─▒┼č

Bir cevap yaz─▒n

E-posta hesab─▒n─▒z yay─▒mlanmayacak. Gerekli alanlar * ile i┼čaretlenmi┼člerdir