G├╝l├╝┼č├╝n ve Unutu┼čun Kitab─▒ / Milan Kundera

11 May─▒s 2018

G├╝l├╝┼č├╝n ve Unutu┼čun Kitab─▒G├╝l├╝┼č├╝n ve Unutu┼čun Kitab─▒

G├╝l├╝┼č├╝n ve Unutu┼čun Kitab─▒’ndan…

Bir zamanlar Marketa kaynanas─▒n─▒ sevmezdi. O s─▒ralar, (Kay─▒npederinin sa─čl─▒─č─▒nda) Karel’le birlikte kaynanas─▒n─▒n yan─▒nda oturuyorlard─▒ ve her g├╝n kad─▒n─▒n al─▒nganl─▒─č─▒ ve h─▒r├ž─▒nl─▒─č─▒yla didi┼čmek zorunda kal─▒yordu. Kan koca buna daha ├žok dayanamad─▒lar ve ta┼č─▒nd─▒lar. O g├╝nden sonra, anneden olabildi─čince uzakta durmak ilkesini kabul ettiler. ├ťlkenin ├Âb├╝r ucunda ba┼čka bir kente yerle┼čtiler ve b├Âylece Karel’in yak─▒nlar─▒n─▒ ancak y─▒lda bir kez g├Ârebilir oldular.

Derken, g├╝n├╝n birinde Karel’in babas─▒ ├Âld├╝ ve anne yaln─▒z kald─▒. Onu baban─▒n cenaze t├Âreninde g├Ârd├╝klerinde, ├Âyle zavall─▒ ve d├╝┼čk├╝n bir haldeydi ki, sanki eskisine g├Âre ufalm─▒┼č gibi geldi ikisine de. Her ikisinin de dillerinin ucuna kadar geldi: Anne, art─▒k yaln─▒z kalamazs─▒n, gel bizim yan─▒m─▒zda otur, demek.

Bu t├╝mce kafalar─▒nda yank─▒lan─▒p durdu ama s├Âylemediler. Kald─▒ ki, cenaze t├Âreninin ertesi g├╝n├╝ yapt─▒klar─▒ ├╝z├╝nt├╝l├╝ bir gezinti s─▒ras─▒nda, anne, zavall─▒ ve d├╝┼čk├╝n haline kar┼č─▒n, beklenmedik bir ┼čiddetle, onlar─▒, ba┼č─▒ndan beri kendisine haks─▒zl─▒k etmi┼č olmak ve bunu kabul etmemekle su├žlad─▒.

Trene bindikten sonra, Karel, Marketa’ya, “Hi├žbir ┼čey onu de─či┼čtiremez,” dedi. “├ťz├╝lesi bir ┼čey ama, benim i├žin ayn─▒ ilke her zaman ge├žerli: anneden uzak kalmak gerek.”

O zamandan sonra y─▒llar ge├žti ve anne ger├žekten de hep ayn─▒ kald─▒. Ne var ki bu arada herhalde Marketa’da bir de─či┼čiklik olmu┼čtu, ├ž├╝nk├╝ birden, annenin kendilerine yapt─▒klar─▒n─▒n, asl─▒nda hi├ž de ├Ânemsenecek ┼čeyler olmad─▒─č─▒ izlenimine kap─▒ld─▒. Onun ba─č─▒r─▒p ├ža─č─▒rmalar─▒na fazla ├Ânem vererek as─▒l b├╝y├╝k yanl─▒┼čl─▒─č─▒ kendisi yapm─▒┼čt─▒. Onu, bir ├žocu─čun bir yeti┼čkine bak─▒┼č─▒ a├ž─▒s─▒ndan de─čerlendirmi┼čti, oysa ┼čimdi roller de─či┼čmi┼čti. ┼×imdi yeti┼čkin olan Marketa’yd─▒ ve bu b├╝y├╝k uzakl─▒kta, anne ona k├╝├ž├╝k ve savunmas─▒z bir ├žocuk gibi g├Âr├╝n├╝yordu. Art─▒k anneye kar┼č─▒ sab─▒rl─▒ ve anlay─▒┼čl─▒ davranmaya karar verdi, hatta d├╝zenli bi├žimde mektuplar yazmaya ba┼člad─▒. Ya┼čl─▒ kad─▒n bu duruma ├žabucak al─▒┼čt─▒, o da ├Âzenerek yan─▒tlamaya ba┼člad─▒ Marketa’n─▒n mektuplar─▒n─▒, ├Âyle ki, bu mektuplar─▒n yaln─▒zl─▒─č─▒n─▒ dayan─▒l─▒r k─▒lan tek ┼čey oldu─čunu belirterek daha s─▒k yazmas─▒n─▒ ister oldu.

Bir s├╝redir, Karel’in babas─▒n─▒n

indir

 

Yorum Yap─▒lmam─▒┼č

Bir cevap yaz─▒n

E-posta hesab─▒n─▒z yay─▒mlanmayacak. Gerekli alanlar * ile i┼čaretlenmi┼člerdir

%d blogcu bunu be─čendi: