Varolman─▒n Dayan─▒lmaz Hafifli─či / Milan Kundera

12 May─▒s 2018

Varolman─▒n Dayan─▒lmaz Hafifli─čiVarolman─▒n Dayan─▒lmaz Hafifli─či

Varolman─▒n Dayan─▒lmaz Hafifli─či’nden…

Franz kendi derdiyle ba┼čba┼čayken, sevgilisi f─▒r├žas─▒n─▒ b─▒rak─▒p ├Âteki odaya ge├žti. Bir ┼či┼če ┼čarapla geri d├Ând├╝. Tek s├Âz s├Âylemeden a├žt─▒ ve iki bardak doldurdu.

Franz birden rahatlad─▒, biraz g├╝l├╝n├ž buldu kendini. “Cenevre’yi ye─člerim,” sevi┼čmeyi reddetti─či anlam─▒na gelmiyordu; tam tersine, kad─▒n sevi┼čmelerini yabanc─▒ kentlerle s─▒n─▒rlamaktan yorulmu┼čtu, bu anlama geliyordu.

Sevgilisi barda─č─▒n─▒ havaya kald─▒rd─▒ ve bir diki┼čte bo┼čaltt─▒. Franz da ayn─▒ ┼čeyi yapt─▒. Palermo’ya gitmeyi reddedi┼čin asl─▒nda a┼čk ├ža─čr─▒s─▒ olmas─▒na ├žok sevinmi┼čti elbette, ama biraz da k─▒rg─▒nd─▒; sevgilisi, Franz’─▒n ili┼čkilerine getirdi─či elde─čmemi┼člik alan─▒n─▒ ├ži─čnemeye kararl─▒ g├Âr├╝n├╝yordu; a┼čklar─▒n─▒ baya─č─▒l─▒ktan kurtarmak ve evlili─če, eve ay─▒rd─▒─č─▒ d├╝nyadan kesinlikle koparmak konusundaki duyarl─▒ ├žabalar─▒n─▒ anlayamam─▒┼čt─▒.

Ressam sevgilisiyle Cenevre’de sevi┼čme yasa─č─▒ asl─▒nda ba┼čka bir kad─▒nla evlendi─či i├žin kendi kendine uygulad─▒─č─▒ bir cezayd─▒. Bunu bir ├že┼čit su├ž ya da hata olarak g├Âr├╝yordu. Evlili─činde s├╝rd├╝rd├╝─č├╝ seks ya┼čam─▒ yokla var aras─▒ bir ┼čey de olsa Franz ve kar─▒s─▒ hala ayn─▒ yatakta uyuyorlar, gece yar─▒s─▒ birbirlerinin derin derin soluk al─▒┼člar─▒yla uyan─▒yor, birbirlerinin bedenlerinden ├ž─▒kan kokular─▒ soluyorlard─▒.

Do─čru, tek ba┼č─▒na yatmay─▒ ye─člerdi, ama evlilik yata─č─▒ hala evlilik ba─č─▒n─▒n simgesidir ve simgeler de, bildi─čimiz gibi dokunulmazd─▒r.

Bu yatakta kar─▒s─▒n─▒n yan─▒na her uzan─▒┼č─▒nda, sevgilisinin onun yatakta kar─▒s─▒n─▒n yan─▒na uzan─▒┼č─▒n─▒ g├Âz├╝n├╝n ├Ân├╝ne getirdi─čini d├╝┼č├╝n├╝r, ve sevgilisini her d├╝┼č├╝nd├╝─č├╝nde de kendinden utan─▒rd─▒. Kar─▒s─▒yla payla┼čt─▒─č─▒ yata─č─▒ sevgilisiyle sevi┼čti─či yataktan mekan i├žinde m├╝mk├╝n oldu─čunca uzak tutmak istemesinin nedeni buydu i┼čte.

Ressam sevgilisi kendine bir bardak ┼čarap daha doldurdu, son damlas─▒na kadar i├žti, sonra konu┼čmamay─▒ s├╝rd├╝rerek ve sanki Franz’─▒n varl─▒─č─▒n─▒n hi├ž fark─▒nda de─čilmi┼č├žesine, garip bir kay─▒ts─▒zl─▒kla yava┼č├ža bluzunu ├ž─▒kard─▒. Bir tiyatro ├Â─črencisi gibi davran─▒yordu; s─▒n─▒f─▒, odada yaln─▒z oldu─čuna ve kendisini kimsenin g├Ârmedi─čine inand─▒rmak ├╝zere bir do─ča├žlama ├Âdevi ├╝stlenmi┼čti sanki.

├ťzerinde ete─či ve sutyeni kalm─▒┼čt─▒ bir tek, ans─▒z─▒n durdu─ču yerden Franz’a g├Âzlerini dikti, uzun uzun bakt─▒ (odada yaln─▒z ba┼č─▒na olmad─▒─č─▒n─▒ ancak ┼čimdi fark etmi┼č gibiydi).

Bu bak─▒┼č ┼ča┼č─▒rtt─▒ Franz’─▒; anlayamad─▒ bu bak─▒┼č─▒. B├╝t├╝n a┼č─▒klar oyunun kurallar─▒n─▒

indir

Bir yorum

Bir cevap yaz─▒n

E-posta hesab─▒n─▒z yay─▒mlanmayacak. Gerekli alanlar * ile i┼čaretlenmi┼člerdir

%d blogcu bunu be─čendi: