Azil / Hakan G├╝nday

16 Temmuz 2018

AzilAzil

Azil’den…

Tan─▒d─▒─č─▒ herkes kahramand─▒. Hayat kahramanlar─▒. Belki ba┼čkalar─▒n─▒n de─čil, ama kendi hayatlar─▒m kurtaran kahramanlar. Bir d├╝nya dolusu S├╝permen. Telefon kul├╝belerinde pelerinlere b├╝r├╝n├╝p caddelere da─č─▒lan kahramanlar. ┼×imdi, onlardan biri gibi hissediyordu kendini. Tek fark, telefon kul├╝besinden ├ž─▒kamamas─▒yd─▒. O sadece orada kahramand─▒. Tek korkusu, telefonun ├žalmas─▒ olabilirdi, ama olas─▒l─▒─č─▒n d├╝┼č├╝kl├╝─č├╝ sakinle┼čtirici d├╝zeydeydi. Yaln─▒zca telefon kul├╝besinde kahraman olabilen, siyah tak─▒m elbiseli ve yaln─▒z bir S├╝permen. Kul├╝beden ├ž─▒k─▒p s─▒radan bir aptala d├Ân├╝┼čmek istemiyordu.

Su├žlad─▒. Herkesi. Kendini. Yaln─▒z kalamad─▒─č─▒ i├žin. Yaln─▒z b─▒rak─▒lmad─▒─č─▒ i├žin. Yan─▒nda daima insanlar oldu─ču i├žin. Ve onlar─▒n yan─▒nda daima aptal ve k├Ât├╝ oldu─ču i├žin. Bask─▒ya dayanamad─▒─č─▒ i├žin. Bask─▒dan nefret etti─či i├žin. Bedeninde ve ruhunda bu kadar delik oldu─ču i├žin. Ve o delikler, ba┼čkalar─▒n─▒n d├╝┼č├╝ncelerinin ge├žebilece─či geni┼člikte oldu─ču i├žin.

Kutlad─▒. Herkesi. Kendini. Okumay─▒ ├Â─črettikleri i├žin. Okudu─čunu anlamay─▒ ├Â─črenebildi─či i├žin. Yirmi sekiz ya┼č─▒nda yaln─▒z kalabildi─či i├žin. Yirmi sekiz y─▒l sonra onu yaln─▒zl─▒─ča terk ettikleri i├žin. Terk ettikleri yer cennet oldu─ču, i├žin. Cennete terk edilmi┼č bir ├žocuk oldu─ču i├žin.

Masan─▒n b├╝k├╝ld├╝─č├╝ ├žizgiye avu├žlar─▒m dayay─▒p sandalyesini geri itti. Ayaklar─▒n─▒n ├╝zerinde durdu ve y├╝r├╝d├╝. S├╝r├╝nmekten kurtulup y├╝r├╝meye ba┼člam─▒┼č gibi a─č─▒r a─č─▒r att─▒ ad─▒mlar─▒m. Koridora ├ž─▒kt─▒. Sa─č─▒nda, odalar ve banyo, solundaysa salon ve mutfak vard─▒. Yemek yapmakla ilgilenmiyordu, ├ž├╝nk├╝ a├ž de─čil, susuzdu. Mutfa─č─▒ ge├žti. Salona girdi. K├╝t├╝phanenin kom┼čusu cam dolapla y├╝z y├╝ze geldi. Annesinin bir antikac─▒dan sat─▒n ald─▒─č─▒ ah┼čap iskeletli, cam derili, i├žki etli dolab─▒n kapa─č─▒n─▒ a├žt─▒. ─░├žine giren eli, dolab─▒n kalbini s├Âkt├╝. Kalp, litrelik bir BaileyÔÇÖs ┼či┼česiydi. Dolab─▒n kapa─č─▒n─▒ kapatmad─▒. D├Ân├╝p bakmad─▒. Sadece y├╝r├╝d├╝. Sa─čl─▒k sigortas─▒ yapt─▒ranlar─▒n aksine, kendini ├Âld├╝recek birinin, ba┼člad─▒─č─▒ i┼čleri bitirmeme ├Âzg├╝rl├╝─č├╝ vard─▒.

Mutfa─ča girdi. Buz gerekiyordu. Buz ve bardak. ─░kisini de buldu. S├╝rahi akran─▒ su barda─č─▒na BaileyÔÇÖs d├Âkt├╝. ─░├žki a─č─▒r a─č─▒r akt─▒. Pudinge benzetti. Sonra buz k├╝pleri geldi. Bir, iki, ├╝├ž. Ve d├Ârt. Sarho┼č ├Âlmek hi├ž de aptalca de─čildi. Sadece sarho┼čken aptal de─čildi. Sadece yaln─▒zken i├žerdi. Bir yudum ald─▒. Mutfaktan ├ž─▒kt─▒. Mektup

indir

2 Yorum

Bir cevap yaz─▒n

E-posta hesab─▒n─▒z yay─▒mlanmayacak. Gerekli alanlar * ile i┼čaretlenmi┼člerdir

%d blogcu bunu be─čendi: