Huzur / Ahmet Hamdi Tanp─▒nar

24 Temmuz 2018

HuzurHuzur

Huzur’dan…

M├╝mtaz’a verilen adreslerin ├žo─ču yanl─▒┼čt─▒. ─░lk u─črad─▒─č─▒ evde Fatma ismindeki hastabak─▒c─▒ hi├ž oturmam─▒┼čt─▒. Sadece evin k─▒z─▒ hastabak─▒c─▒ kursuna girmi┼čti. K─▒z, onu g├╝l├╝mseyerek kar┼č─▒lad─▒.

-Harp olursa bir i┼če yarayay─▒m diye kursa yaz─▒ld─▒m. Fakat daha hi├žbir ┼čey bilmiyorum.

Sesi ciddiydi.

-A─čabeyim askerde… Onu d├╝┼č├╝nerek…

─░kinci u─črad─▒─č─▒ evde hakikaten bir hastabak─▒c─▒ oturuyordu. Fakat ├╝├ž ay evvel kendisi Anadolu’da bir hastahanede i┼č bulmu┼č, gitmi┼čti, M├╝mtaz’─▒ kar┼č─▒layan annesi,

-Bakay─▒m, k─▒z─▒m─▒n arkada┼člar─▒ndan birisini g├Âr├╝rsem, tenbih ederim, diyordu.

M├╝mtaz, oyunu bozmamak isteyenlerin sabr─▒ ile bir ka─č─▒da adresini yazd─▒. Ev fakir ve eskiydi. K─▒┼č─▒n ne yaparlar? Nas─▒l ─▒s─▒n─▒rlar? diye d├╝┼č├╝ne d├╝┼č├╝ne uzakla┼čt─▒. Ne yaparlar? Nas─▒l ─▒s─▒n─▒rlar? Bu sual hi├ž olmazsa bu anda garipti. Bu A─čustos sonu sabah─▒ b├╝t├╝n sokaklar bir f─▒r─▒n a─čz─▒ gibi insan─▒ kap─▒yor, ├ži─čniyor, yutuyor, sonra kendisinden bir sonrakine ge├žiriyordu. Ara yerde bir g├Âlge par├žas─▒, bir yol a─čz─▒nda serince bir nefes sanki hayat─▒ hafifle┼čtiriyordu. ─░hsan, “Bu yaz k├╝t├╝phanelerden uzakta kalamam. Behemehal birinci cildi bitirmeliyim” demi┼čti.

Birinci cilt. M├╝mtaz, ince sat─▒rlarla dolu ka─č─▒tlar─▒ g├Âz├╝n├╝n ├Ân├╝nde gibi g├Âr├╝yordu. K─▒rm─▒z─▒ m├╝rekkeple ha┼čiyeleri, b├╝y├╝k ├ž─▒kmalar─▒, kendi kendisiyle bir kavgaya benziyen yaz─▒ bozulu┼člar─▒… Kim bilir, belki de kitap hi├ž bitmeyecekti. Bu d├╝┼č├╝ncenin azab─▒ ile sokaktan soka─ča giriyor, k├Â┼čeba┼č─▒ndaki bakkallarla, kahvecilerle konu┼čuyordu. Evinde buldu─ču tek hastabak─▒c─▒,

-Kocam hasta, onun i├žin izin ald─▒m, i┼čsiz de─čilim. Onu hastahaneye yat─▒rd─▒ktan sonra vazifeme d├Ânece─čim, demi┼čti.

Kad─▒n─▒n y├╝z├╝ bir harabeye benziyordu.

M├╝mtaz, ister istemez:

-Nedir hastal─▒─č─▒? diye sordu.

-Fel├ž geldi. Ben yoktum. Eve v├╝cudunun yar─▒s─▒ sark─▒k getirdiler. O anda ak─▒l etselerdi, hastahaneye yatard─▒. ┼×imdi doktorlar, ikinci bir yer de─či┼čtirmek i├žin on g├╝n beklemeli, diyorlar. O zalim kad─▒na ka├ž defa yalvard─▒m, b─▒rak ┼ču adam─▒n yakas─▒n─▒ diye. Paras─▒, pulu yok, gen├ž, g├╝zel de─čil, kendine daha iyisini bul… Hay─▒r, illaki o… ┼×imdi ├╝├ž ├žocukla kald─▒k.

M├╝mtaz, bu aile facias─▒n─▒n e┼či─činde kar┼č─▒s─▒ndakine;

-Allaha─▒smarlad─▒k, dedi.

├ť├ž ├žocuk, meflu├ž bir koca… Bir hastabak─▒c─▒ maa┼č─▒. B├╝y├╝k├že bir evin iki odas─▒nda oturuyorlard─▒. Su

indir

Bir yorum

Bir cevap yaz─▒n

E-posta hesab─▒n─▒z yay─▒mlanmayacak. Gerekli alanlar * ile i┼čaretlenmi┼člerdir

%d blogcu bunu be─čendi: