S─▒n─▒r─▒n G├╝neyinde G├╝ne┼čin Bat─▒s─▒nda / Haruki Murakami

31 Temmuz 2018

S─▒n─▒r─▒n G├╝neyinde G├╝ne┼čin Bat─▒s─▒ndaS─▒n─▒r─▒n G├╝neyinde G├╝ne┼čin Bat─▒s─▒nda

S─▒n─▒r─▒n G├╝neyinde G├╝ne┼čin Bat─▒s─▒nda’dan…

Lisede tipik bir gen├žtim. Bu hayat─▒m─▒n ikinci k─▒sm─▒, ki┼čisel geli┼čimimde att─▒─č─▒m bir ad─▒md─▒ ÔÇôfarkl─▒ olma fikrini b─▒rak─▒p normalle┼čmeye ├žal─▒┼čmak. Problemlerim olmad─▒ de─čil. Hangi on alt─▒l─▒─č─▒n olmaz ki? Yava┼č yava┼č ben d├╝nyaya, d├╝nya da bana yak─▒nla┼č─▒yordu.

On alt─▒ ya┼č─▒na geldi─čimde art─▒k o k├╝├ž├╝k s─▒ska tek ├žocuk de─čildim. Ortaokulda evimize yak─▒n bir yerde y├╝zme derslerine ba┼člam─▒┼čt─▒m. Kula├ž atmada ustala┼čm─▒┼čt─▒m ve haftada iki kere y├╝zmeye gidiyordum. Omuzlar─▒m ve g├Â─čs├╝m irile┼čmi┼č, kaslar─▒m g├╝├žlenip s─▒k─▒la┼čm─▒┼čt─▒. ─░ki damla ya─čmurla so─čuk kap─▒p yataklara d├╝┼čen hastal─▒kl─▒ ├žocuk de─čildim art─▒k. S─▒k s─▒k banyodaki aynan─▒n kar┼č─▒s─▒na ge├žip v├╝cudumun her bir k├Â┼česini dikkatle inceliyordum.

Neredeyse ge├žirdi─čim her fiziksel de─či┼čimi g├Âzlerimle g├Ârebiliyordum. Ve bu ho┼čuma gidiyordu. B├╝y├╝me s├╝recinden ├žok ya┼čad─▒─č─▒m de─či┼čimi izlemekten ho┼član─▒yordum. Yeni bir ben olabilirdim.

Kitap okumay─▒ ve m├╝zik dinlemeyi seviyordum. Zaten hep kitaplar─▒ severdim, ama ┼×imamotoÔÇÖyla olan arkada┼čl─▒─č─▒m kitaplara olan ilgimi daha da geli┼čtirdi. K├╝t├╝phaneye gidip elimi de─čdirdi─čim b├╝t├╝n kitaplar─▒ h─▒rsla yalay─▒p yutuyordum. Bir kere ba┼člad─▒m m─▒, bitirmeden b─▒rakam─▒yordum. Okumak bir t├╝r ba─č─▒ml─▒l─▒k gibiydi; yemek yerken, trende, ge├ž saatlere kadar yatakta ve derste okumak i├žin kimse g├Ârmesin diye saklayarak getirdi─čim okulda. ├çok ge├žmeden kendime k├╝├ž├╝k bir teyp al─▒p b├╝t├╝n vaktimi odamda caz plaklar─▒n─▒ dinleyerek ge├žirmeye ba┼člad─▒m. Ama kitap ve m├╝zikle edindi─čim tecr├╝beleri insanlara anlatmak konusunda hi├žbir istek duymuyordum. Ba┼čkas─▒ olmad─▒─č─▒m, yaln─▒zca kendim oldu─čum i├žin mutluydum. Bu a├ž─▒dan bana yaln─▒z kovboy denilebilirdi. B├╝t├╝n tak─▒m oyunlar─▒ndan nefret ediyordum. Ba┼čkas─▒na kar┼č─▒ say─▒ almam gereken yar─▒┼č t├╝rlerinden nefret ediyordum. Ben daha ├žok durmadan y├╝zmek istiyordum, yaln─▒z ve sessizlik i├žinde.

Yapayaln─▒z da de─čildim tabii ki. Okulda baz─▒ yak─▒n arkada┼člar─▒m vard─▒, en az─▒ndan birka├ž tane. Okuldan nefret ediyordum. Arkada┼člar─▒m sanki hep beni ezmeye ├žal─▒┼č─▒yormu┼č, ben de s├╝rekli kendimi savunmak zorundaym─▒┼č─▒m gibi hissediyordum. Bu beni kat─▒la┼čt─▒rd─▒. Yan─▒mda arkada┼člar─▒m olmasayd─▒, o ac─▒mas─▒z ergenlik y─▒llar─▒ndan herhalde daha b├╝y├╝k yaralarla s─▒yr─▒l─▒rd─▒m.

Y├╝zmeye ba┼člad─▒ktan sonra yemek se├žme konusunda eskisi kadar huysuzlanm─▒yordum ve

indir

Bir yorum

Bir cevap yaz─▒n

E-posta hesab─▒n─▒z yay─▒mlanmayacak. Gerekli alanlar * ile i┼čaretlenmi┼člerdir

%d blogcu bunu be─čendi: