E┼čeklerin Bilgeli─či / Andy Marrifield

12 Eyl├╝l 2018

E┼čeklerin Bilgeli─čiE┼čeklerin Bilgeli─či

E┼čeklerin Bilgeli─či’nden…

Ku┼člar dem ├žekiyor h├ól├ó, g├╝ne┼čse tepelerin ├╝zerinden kaybolmak ├╝zere. Uzaklarda, y─▒─č─▒n y─▒─č─▒n saman balyalar─▒yla ├ževrili bir tarlada bir trakt├Âr g├Âr├╝l├╝yor. ├ça─čda┼č ya┼čam─▒n ke┼čmeke┼či ┼ču an ├Âylesine uzak ki.

Bir ├žift e┼ček aheste aheste bana yakla┼č─▒yor ve burunlar─▒n─▒ tel ├žitin ├╝zerinden uzat─▒yor. Ba┼člar─▒n─▒ ve kulaklar─▒n─▒ ok┼čuyorum. Ba┼člar─▒n─▒n ├╝zerindeki yeleler fevkalade yumu┼čak ve nedendir bilinmez s─▒cac─▒k. E┼čeklerden birinin sa─čr─▒s─▒n─▒ itekliyorum, adeta kaya gibi, yerinden bir milim k─▒p─▒rdam─▒yor. ├çite do─čru s├Âk├╝n ediyor, ok┼čanmak i├žin adeta yar─▒┼č─▒yorlar. Keyifleri yerinde, benim de ├Âyle, hem de ba┼čka hi├žbir izdihamda olmad─▒─č─▒ kadar yerinde. Bir da─č─▒n tepesinde, sessiz dostlar aras─▒nda kendimi yeniden ke┼čfediyorum. K├Âpekler mutluyken kuyru─čunu sallar, e┼čeklerse kulaklar─▒n─▒ diker. ┼×ayet kulaklar─▒ sark─▒ksa, bilin ki bir dertleri vard─▒r. Jacques Pr├ęvertÔÇÖin ┼ču dizeleri geliyor akl─▒ma: ÔÇťAh dostum boz e┼ček, can yolda┼č─▒m, karde┼čim,/Kim bilir Baudelaire derdi ki belki… ┼×u e┼če─če bak─▒n, beyler/┼×u boz e┼če─če bak─▒n,/G├Âzlerine bir bak─▒n,/allameicihan beyler…ÔÇŁ

ÔÇťTuhaft─▒r ┼ču insan denen soluk mahlukÔÇŁ; i┼čte b├Âyle diyordu e┼čekler PrevertÔÇÖin k─▒sa ┼čiiri ÔÇť─░lk E┼čeklerÔÇŁde. ÔÇť─░ki ayak ├╝zerinde y├╝r├╝rler, kulaklar─▒ da ufac─▒kt─▒r, ├╝stelik pek de yak─▒┼č─▒kl─▒ de─čildirler.ÔÇŁ Frans─▒z ┼čair bizlerden, ├žirkin mahluklardan bahsediyor ve kocaman kulakl─▒, l├╝le l├╝le yeleli e┼čeklerle g├Ân├╝l ba─č─▒ kuruyordu. ÔÇťEvvel zaman i├žinde, e┼čekler hepten yabaniydi; kar─▒nlar─▒ ac─▒kt─▒ m─▒ yemek yerler, susad─▒lar m─▒ su i├žerler, canlar─▒ istedi mi de k─▒rlarda ko┼čarlard─▒.ÔÇŁ Heyhat, g├╝nlerden bir g├╝n, e┼čekler ├ólemine ÔÇťtekvinin efendileriÔÇŁ gelir, zira ÔÇťbiz insanlar kendimizi hep b├Âyle addederizÔÇŁ. Safdil e┼čekler b├╝t├╝n bu olup bitenlerden mesut bir halde alelacele insanlarla bulu┼čmaya giderler. Onlara bir ho┼čgeldiniz diyelim, derler sevin├žle.

Ancak, geleli hen├╝z birka├ž dakika olmu┼čtur ki ÔÇťtekvinin efendileri b├╝t├╝n e┼čekleri k─▒sk─▒vrak yakalay─▒p ba─člarÔÇŁ. S─▒palar hari├ž, di─čerleri ├Âld├╝r├╝l├╝p c─▒zb─▒z pi┼čirilir. ─░nsanlar ba┼člar e┼ček etini yemeye, ama ├žok ge├žmeden suratlar as─▒l─▒r. ÔÇťDana eti nere, bu nere!ÔÇŁ der adamlardan biri. ÔÇťG├╝zel de─čil ki bu, kuzu eti olacakt─▒ ki ┼čimdi!ÔÇŁ der di─čeri. ÔÇťNe berbatm─▒┼č be bu meret,ÔÇŁ diye hayk─▒r─▒r bir di─čeri de….

indir

 

Yorum Yap─▒lmam─▒┼č

Bir cevap yaz─▒n

E-posta hesab─▒n─▒z yay─▒mlanmayacak. Gerekli alanlar * ile i┼čaretlenmi┼člerdir