Son Casus / John Le Carre

12 Mart 2019

Son CasusSon Casus

Son Casus’tan…

Ama Pym ağzını açmış değildi. Ani iletişim patlamaları kimi zaman hattaki bir sansürcü tarafından kesilen tamamlanmamış telefon konuşmalarını andırırdı. Bir iki sayfa daha çevirdi.

Bayan Dubber mutfakta gaz ocağını yakarken, «Artık öyle yolu düşüp de bir iki geceliğine gelenleri almayacağım,» dedi. «Kimi zaman Toby ile otururken kapı çaldığında, ‘Git sen aç Toby,’ derim. Açamaz tabii. Tekir bir kedi kapıyı açamaz ki. Öyle oturup bekleriz ayak seslerinin uzaklaşmasını.» Kaşları altından baktı adama. «Bizim Bay Canterbury yoksa âşık mı dersin, Toby?» diye kedisine sordu. «Bu sabah pek yakışıklıyız doğrusu. Parıl parıl. Ceketimize bakarsak on yıl gençlemiiz sanki.» Kediden işe yarar bir karşılık alamayınca bu kez kanaryasına döndü. «Ama ağzını açıp a’a bize birşey söylemez, değil mi, Dickie? Olup biteni en son biz duyarız.»

Hâlâ defterin başında olan Pym, «Wimbledon’dan John ve Sylvia,» dedi.

«John bilgisayar yapıyor, Sylvia da program, yarın gidiyorlar.» Kadın aksilenmişti. Dünyasında sevgili Bay
Canîerbury’den başkalarının da olduğunu kabul etmekten nefret duyardı. «Bu sefer ne bu böyle?» dedi öfkeyle. «Kabul edemem. Geri alın.»

Ama öfkeli değildi kadın. Pym hâlâ Harrods kâğıdına sarılı, Harrods kutusu içindeki beyazlı altın sarılı kalın
kaşmir şalını geri alacak değildi. Kadın kâğıtla kutuya şal kadar önem veriyordu, şalı aldıktan sonra kâğıdı
yeniden katlayıp kutunun içine koydu, sonra da kutuyu en değerli hazinelerini sakladığı dolabın rafına yerleştirdi. Ancak bu işi bitirdikten sonradır ki, bir yandan savurganlığı için onu azarlarken, şalı omuzlarına atmasına ve kendisini kucaklamasına izin verdi.

Pym, Bayan Dubber’i memnun etmek için çay içti, kadın yanmış olduğunu söylediği halde çörekten bir parça yeyip tadını öve öve göklere çıkardı. Musluk tapasını onarmaya, su borusunu açmaya, eli değmişken birinci kattaki su deposuna da bir bakmaya söz verdi. Pym canlıydı, aşırı iltifatkârdı, kadının kendteinde görüp sözünü ettiği o gayretkeşliği bir an bile elden bırakmıyordu. Toby’yi kucağına alıp okşadı; daha önce böyle bir şey yapmış değildi,

indir

Bir yorum

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: