Rama Bahçesi / Arthur C. Clarke

20 Şubat 2020

Rama BahçesiRama Bahçesi

Rama Bahçesi’nden…

İki gece önce Dünya’daki Greenwich zamanına göre 10:44’te Simone Tiasso Wakefield evrene merhaba dedi. Daha önce, güçlü duygular yaşadığımı düşünmüştüm, fakat hayatımdaki hiçbir şey -annemin ölümü, Los Angeles’teki altın olimpiyat madalyası, Prens Henry’yle geçirdiğim otuz altı saat ve hatta babamın kaygılı bakışları altında, Tours’daki hastanede Genevieve’in doğumu bile- sonunda Simone’un ilk çığlığını duyduğum andaki sevinç ve rahatlamam kadar yoğun değildi.

Michael bebeğin Noel Günü doğacağını tahmin etmiş ve her zamanki sevecen haliyle, uzay çocuğumuzun, İsa’nın varsayılan doğum gününde dünyaya gelmesiyle Tanrı’nın “bize bir işaret gönderdiği”ni söylemişti. Michael’ın dinsel duygularının her canlanışında yaptığı gibi kocam Richard gene onunla eğlendi. Fakat Noel’in arifesinde ilk güçlü kasılmaları hissetmeye başlamam üzerine, Richard bile neredeyse inançlı biri oluyordu.

Noel’den önceki gece çok düzensiz uyudum. Tam uyanmadan önce, derin ve canlı bir rüya gördüm. Beauvois’daki havuzumuzun yanında yürüyor ve evcil ördeğim Dunois ve onun yabani ördek arkadaşlarıyla oynuyordum, bir sesin beni çağırdığını duydum. Sesi tanıyamadım, fakat konuşanın bir kadın olduğuna kesinlikle emindim. Kadın bana doğumun son derece zor olacağını ve ikinci çocuğumu gün ışığına getirebilmek için gücümün en küçük parçasına bile ihtiyacım olacağını söyledi.

Noel Günü, gizlice Ramalılara sipariş ettiğimiz hediyeleri birbirimize verdikten sonra, Michael ve Richard’ı olası her acil duruma karşı eğitmeye başladım. Eğer bu iki adamın, herhangi önemli bir sorunda, bana en ufak bir yardımda bile bulunamayacaklarının bilincinde olmasam, sanırım Simone gerçekten Noel Günü doğmuş olurdu. Belki de bebeğin doğumu, benim isteğimle iki gün daha ertelendi.

Noel Günü görüştüğümüz beklenmedik durum olasılıklarından biri de hatalı gelen bebekti. Birkaç ay önce, doğmamış bebeğim, rahmimin içinde hâlâ biraz hareket edebiliyorken, onun baş aşağı olduğundan kesinlikle emindim. Fakat son hafta içinde, doğum kanalına girmeden önce dönmüş olduğunu düşünüyordum. Sadece kısmen haklıydım. Kafası önde olarak doğum kanalına gelmeyi başarmıştı, ancak, yüzü yukarıya, karnıma doğru dönüktü ve ilk ciddi kasılma dizisinden sonra, minik başı kötü

indir

Yorum Yapılmamış

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: