Galaksi Şeytanları / Isaac Asimov

6 Mart 2020

Galaksi ŞeytanlarıGalaksi Şeytanları

Galaksi Şeytanları’ndan…

Rose Smollett çok mutluydu. Hatta zaferle karışık bir gurur bile duyuyordu. Eldivenlerini çıkararak şapkasını kaldırdı. Dönüp sevinçten parlayan gözleriyle kocasına baktı.

«Drake,» dedi. «Onu burada ağırlayacağız.»

Drake ona sıkıntıyla bir göz attı. «Akşam yemeğini kaçırdın. Senin yedide döneceğini sanıyordum.»

«Ah, önemli değil. Eve gelirken bir şeyler yedim. Ama Drake, o burada kalacak!»

«Kim kalacak? Sen neden söz ediyorsun?»

«Hawkins Gezegeninden gelen doktordan. Bugünkü konferansın konusunun bu olduğunun farkında değil miydin? Bütün gün bundan söz ettik. Olabilecek şeylerin en heyecanlısı bu.»

Drake Smollett piposunu ağzından çekti. Önce pipoya baktı, sonra da karısına. «Dur, şunu iyice anlamaya çalışayım. ‘Hawkins Gezegeninden gelen doktor,’ dedin. Bununla Enstitüdeki Hawkins’liyi mi kastettin?»

«E, tabii. Başka kimi kastedebilirim ki?»

«Şimdi… onu burada ağırlayacağımızı söylerken ne demek istediğini sorabilir miyim?»

«Drake, anlamıyor musun?»

«Anlayacak ne var? Belki senin Enstitün o şeyle ilgileniyordun Ama ben ilgilenmiyorum. Bunun bizimle ne ilgisi var? Bu, Enstitünün işi değil mi?»

Rose sabırla, «Ama, hayatım,» dedi. «Hawkins’li özel bir evde kalmak istiyor. Böylece resmi törenlere katılma sıkıntısından kurtulacak. O evde kendi keyfine göre yaşa yacak. Ben bunu anlayışla karşılıyorum.»

«Ama neden bizim ev?»

«Herhalde bu işe uygun olduğu için. Bana buna razı olup olmayacağımı sordular. Doğrusu…» Kadın bir an durdu, sonra da biraz soğukça bir tavırla ekledi. «Ben bunu bir onur sayıyorum.»

«Dinle!» Drake parmaklarını kumral saçlarının arasına sokarak karıştırdı. «Evet, bizim bu küçük yerimiz uygun. Bunu kabul ediyorum. Burası dünyanın en zarif yeri değil belki ama bize uygun. Yalnız başka dünyalardan gelen biri için yerimiz olduğunu sanmıyorum.»

Rose endişelenmeye başlıyordu. Gözlüğünü çıkararak kılıfına koydu. «O boş odada kalabilir. Odayla kendisi ilgilenir. Hawkins’liyle konuştum. Çok nazik bir yaratık. Bence kendimizi duruma biraz uydurmamız yeterli olacak.»

Drake, «Ah, tabii ya,» dedi. «Biraz uydurmamız! Hawkins’liler siyanür soluyorlar. Herhalde kendimizi buna da alıştıracağız.»

«O siyanürünü küçük bir tüpte taşıyor. Sen bunun farkında bile

indir

Yorum Yapılmamış

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: