İkiz Yıldız / Robert A. Heinlein

İkiz Yıldızİkiz Yıldız

İkiz Yıldız’dan…

Duyulmayacak bir sesle bir şeyler mırıldandı. “Nasıl?” “Yo, merak etme. Benden başka kimsenin fark ettiğini sanmıyorum. Ben başkalarının görmediği şeyleri görürüm.” Belki biraz da kendini beğenmiş bir tavırla ona kartımı verdim. “Yalnızca bir tane Lorenzo Smythe vardır. Tek Adam Anonim Şirketi. Evet, bendeniz ‘Büyük Lorenzo’ üç boyutlu, banda alınmış opera Olağanüstü Pandomimci ve Taklit Sanatçısı.”

Kartımı okudu ve kolundaki bir cebe attı. Böyle yapması canımı sıkmıştı, çünkü kartlar bana pahalıya mal olmuştu — hakiki el yazması kartlardı. “Demek istediğini anlıyorum,” dedi yavaşça, “ama davranışımda yanlış olan neydi?”

“Göstereyim,” dedim. “Kapıya kadar bir yer herifi gibi yürüyüp dönüşte de senin gibi yürüyeceğim. Seyret.” Dediğim gibi de yaptım, bu tür ayrıntıları yakalamak üzere eğitilmemiş gözleri iyice fark edebilsin diye yürüyüşünü biraz da abartarak taklit ettim — ayaklar güvertede sallanıyormuşçasına yere sürtülüyor, ağırlık öne verilmiş ve denge kalçalardan sağlanıyor, eller önde ve bedenden bağımsız, her an bir şeyler tutmaya hazır.

Aslında sözcüklerle anlatılamayacak onlarca ayrıntı daha vardır; akılda tutulması gereken nokta, bir uzayadamının her an tetikteki bedenini ve bilinçsiz dengesini ortaya koyarak o olmanız gerektiğidir — bu durumu yaşamalısınız. Şehirde yaşayan bir adam tüm yaşamı boyunca düz bir zeminde, dünya yerçekiminin olduğu sabit yerlerde dolanıp durur ve sigara kâğıdına bile takılıp tökezler. Bir uzayadamı ise asla tökezlemez.

“Ne demek istediğimi anladın mı?” diye sordum yerime otururken.

“Korkarım evet,” diye kabul etti suratım ekşiterek. “Böyle mi yürüdüm?”

“Evet.”

“Hımmm… Belki de senden ders almalıyım.”

“Daha kötüsünü de yapabilirdin,” diye itiraf ettim.

Beni inceleyerek yerine oturdu ve konuşmaya başladı — sonra fikrini değiştirdi ve barmene kadehlerimizi yeniden doldurması için işaret etti. İçkilerimiz gelince parasını ödedi, yumuşak bir hareketle yerinden kalktı. “Beni bekle,” dedi usulca.

Ismarladığı içkiyle karşımda oturmasına karşı çıkmamıştım. Böyle bir şey yapmak da istemedim zaten; doğrusu ilgimi çekmişti. On dakikalık bir tanışıklığım olsa bile ondan hoşlanmıştım; kadınların peşine düşebileceği, erkeklerin de kendisinden emir

LİNK

Author: admin

1 thought on “İkiz Yıldız / Robert A. Heinlein

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir