Yaşamda Bir Başlangıç / Honoré de Balzac

Yaşamda Bir BaşlangıçYaşamda Bir Başlangıç

Yaşamda Bir Başlangıç’tan…

Meru ve L’Isle-Adam’dan geçip Oise ırmağı boyunca Beau- mont’a kadar gidiyor. Ama 1822’de L’Isle-Adam’a giden tek yol Conti prenslerinin yoluydu. Böylece, Paris’le L’Isle-Adam arasında Pierrotin ve meslektaşı hüküm sürüyor, ikisi de tüm bölgede seviliyordu. Pierrotin’in arabasıyla arkadaşınınki Stors, Le Val, Parmain, Champagne, Mours, Prerolles, Nogent, Nerville ve Maffliers’ye sefer yapmaktaydı.

Pierrotin o denli ünlüydü ki Monsoult, Moisselles, Baillet ve Saint-Brice’te oturanlar, büyük yolun üzerinde bulunmalarına karşın, onun arabasına binerlerdi, onun arabasında yer bulma şansı, her zaman dolu olan Beau- mont posta arabalarınınkinden daha fazlaydı. Pierrotin rakibiyle iyi geçinirdi. Pierrotin L’Isle-Adam’dan yola çıktığı zaman, arkadaşı Paris’ten gelirdi, Paris’ten yola çıkınca da o L’Isle- Adam’a ulaşırdı. Rakipten sözetmek gereksiz. Pierrotin bölgenin sevgisini kazanmıştı.

Ayrıca, bu gerçek öyküde, iki posta arabacısından yalnız o var sahnede. İki arabacının dürüst bir savaşım sürdürerek ve insanları iyi yöntemlerle kazanmaya çalışarak anlayış içinde yaşadıklarını bilin, yeter. Paris’te, ucuz olsun diye, aynı avluyu, aynı oteli, aynı ahırı, aynı yazıhaneyi, aynı memuru kullanırlardı. Bu ayrıntı Pierrotin’le rakibinin, halk deyimiyle, iyi hamurdan olduklarını yeterince belirtir. Tam Enghi- en sokağının köşesinde bulunan otel bugün de durmaktadır, adı da Lion d’Argent’dır.

Anımsanamayacak kadar eski bir zamandan beri posta arabacılarının kaldığı bu kurumun sahibi de Da- mmartin’e gidip gelen bir postayı işletirdi; işletme öylesine sağlam bir biçimde otuımuştu ki Küçük Ulaşım Şirketi’nin karşısında bulunan komşuları Touchard’lar bu hatta araba işletmeyi düşünmezlerdi bile.

L’Isle-Adam’a kalkışların belirli saatlerde yapılması gerekmesine karşın, Pierrotin’le arkadaşı bu konuda bölgeden olanların sevgisini kazanmakla birlikte, büyük kitle ulaşım kuruluşlarının düzenliliğine alışmış yabancıların sert uyarmalarına yol açan bir hoşgörü gösterirlerdi; ama yarı posta arabası, yarı kuku olan bu arabanın sürücüleri sürekli müşteriler arasında her zaman savunucular bulurlardı. Akşam, saat dört kalkışı dört buçuğa kadar uzar, sabah kalkışı da, sekiz olarak belirtilmiş olmakla birlikte, hiçbir zaman dokuzdan önce gerçekleşmezdi. Ayrıca, bu düzen fazlasıyla esnekti. Yazın, arabacılar

LİNK

Author: admin

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.