Mutlu A┼čk Yoktur / Louis Aragon
┼×iir / 15 Eyl├╝l 2018

Mutlu A┼čk Yoktur Mutlu A┼čk Yoktur’dan… Louis Aragon, T├╝rk okurunun iyi tan─▒d─▒─č─▒ ├ža─čda┼č bir ┼čair, romanc─▒ ve deneme yazar─▒. Mutlu A┼čk Yoktur ba┼čl─▒─č─▒n─▒ ta┼č─▒yan bu yap─▒t, O’nun ├že┼čitli kitaplar─▒ndan se├žerek ├ževirdi─čimiz ve belirli bir s─▒ra g├Âzeterek sundu─čumuz ┼čiirlerden olu┼čtu. Aragon, 3 Ekim 1897’de Paris’te d├╝nyaya geldi. Ortaokul ve lise ├Â─črenimini Neuilly’de g├Ârd├╝. O y─▒llarda en ├žok Barres, Gorki ve Rousseau’yu tan─▒maya ├žal─▒┼čt─▒. Y├╝ksek├Â─črenimini t─▒p fak├╝ltesinde yapt─▒ ve doktor oldu. Aragon, 1917 y─▒l─▒nda Andre Breton ile tan─▒┼čt─▒. Bu tan─▒┼čma, 14 y─▒l s├╝recek olan bir edebiyat dostlu─čunun kap─▒s─▒n─▒ a├žt─▒. Her ikisi de, ├Ânce “dadac─▒l─▒k” ve k─▒sa bir s├╝re sonra da “ger├žek├╝st├╝c├╝ l├╝k” ak─▒m─▒ i├žinde yer ald─▒lar. Bir sanat ve edebiyat ak─▒m─▒ olarak I.D├╝nya Sava┼č─▒ esnas─▒nda ortaya ├ž─▒kan “dada” hareketi, al─▒┼č─▒lm─▒┼č toplum d├╝zenini, k├╝lt├╝r├╝n├╝ ve sanat─▒n─▒ y─▒kmay─▒ ama├žlamaktayd─▒. Bunu yaparken de ak─▒ld─▒┼č─▒l─▒─č─▒, sezgiyi, rastlant─▒y─▒ ve ac─▒mas─▒z bir ironi’yi ├Ân planda tutuyordu. Z├╝rih ile New York’ta ayn─▒ zamanda do─čan ve Tristan Tzara, Hans Arp, Francis Picabia…gibi sanat├ž─▒lar taraf─▒ndan temsil edilen bu ba┼čkald─▒rma hareketi, k─▒sa zamanda ─░svi├žre’den Almanya’ya ve Fransa’ya yay─▒ld─▒. Aragon da “dadac─▒” ak─▒ma ilgisiz kalmad─▒, 1919’da Andre Breton ve Philippe Soupault ile beraber Litterature adl─▒ dergiyi kurdu, 1920’de ilk ┼čiir kitab─▒ olan Feu de Joie yi ve 1921’de de Anicet ou le Panorama…

Bak─▒r Atl─▒ / Aleksandr Sergeyevi├ž Pu┼čkin
┼×iir / 12 A─čustos 2018

Bak─▒r Atl─▒ Bak─▒r Atl─▒’dan… ├çingeneler g├╝r├╝lt├╝l├╝ y─▒─č─▒nlar─▒yla Besarabya k─▒rlar─▒nda g├Â├ž ediyorlar. Bug├╝n bir su yamac─▒nda obalar─▒yla Onlar harap ├žergelerde geceliyorlar. ├ľzg├╝rl├╝k gibi, konaklar─▒ sevin├ž dolu Ve bar─▒┼č├ž─▒l uykular─▒ g├Âkler alt─▒nda; Yar─▒m as─▒l─▒ kilimlerle ├Ârt├╝l├╝ Arabalar─▒n tekerleri aras─▒nda Yan─▒yor ate┼č. Bir aile oca─č─▒n yan─▒nda Ak┼čam a┼č─▒n─▒ pi┼čiriyor. Y├╝z├╝nde ├žay─▒r─▒n Otlan─▒yor atlar. ├çergenin ard─▒nda A├ž─▒kta yat─▒yor evcil bir ay─▒. Her ┼čey dipdiri ba─čr─▒nda bozk─▒r─▒n: Sabahleyin k─▒sa yolculu─čuna haz─▒r ├çingene yuvalar─▒n─▒n bar─▒┼č├ž─▒l tasas─▒, Kad─▒nlar─▒n ┼čark─▒lar─▒, ├žocuk ba─č─▒r─▒┼člar─▒, Ve y├╝r├╝y├╝┼č ├Ârs├╝n├╝n ├ž─▒n─▒lt─▒s─▒. Ama sonra ├╝zerine g├Â├žebe kamp─▒n─▒n ─░niyor uykulu bir sessizlik, Sadece duyuluyor ─▒ss─▒zl─▒─č─▒nda k─▒rlar─▒n K├Âpek havlamas─▒ ve at ki┼čnemesi. Her yanda alazlar s├Ânm├╝┼č, Her ┼čey dingin, ay par─▒ld─▒yor Bir ba┼č─▒na y├╝celerinden g├Âky├╝z├╝n├╝n Ve sessiz obay─▒ ayd─▒nlat─▒yor. Giray oturuyordu, bak─▒┼člar─▒ dalg─▒n; A─čz─▒nda t├╝t├╝yordu kehribar ├žubu─ču; S─▒ralan─▒yordu ├ževresinde m├╝thi┼č han─▒n Susan bir se├žkin kullar toplulu─ču. Her ┼čey sessizdi saray─▒n i├žinde; H├╝k├╝mdara tap─▒n─▒rcas─▒na herkes Gazab─▒n ve kederin belirtilerini Okuyordu kararan ├žehresinde. Ama ma─črur han bunal─▒nca, Tahamm├╝ls├╝z bir el sallay─▒┼č─▒yla Herkes, iki b├╝kl├╝m, uzakla┼č─▒yor. ┼×a┼čaas─▒nda bir ba┼č─▒na ya┼č─▒yor o; Daha ├Âzg├╝rce g├Â─č├╝s ge├žiriyor, Ciddi aln─▒ daha canl─▒ Y├╝re─činin galeyan─▒n─▒ anlat─▒yor. F─▒rt─▒na bulutlar─▒n─▒ ├Âyle yans─▒t─▒r K├Ârfezin k─▒m─▒lt─▒l─▒ camlar─▒. Gururlu ruhunu GirayÔÇÖ─▒n devindiren ne? Sarm─▒┼č nas─▒l bir d├╝┼č├╝nce usunu? Rusya ├╝zerine mi y├╝r├╝yor sava┼čla yine, Yoksa PolonyaÔÇÖya g├Ât├╝r├╝yor kendi…

Suda Yan Ate┼čte Bo─čul / Charles Bukowski
┼×iir / 15 Ekim 2017

Suda Yan Ate┼čte Bo─čul Suda Yan Ate┼čte Bo─čul’dan… babam─▒n evinde dolan─▒yorum (20 y─▒l ayn─▒ i┼čte ├žal─▒┼č─▒p h├ól├ó 8.000 dolar bor├žlu oldu─ču evde) ve ├Âl├╝ ayakkab─▒lar─▒na bak─▒yorum ayaklar─▒n─▒n deriye verdi─či ┼čekle, ├Âfkeyle g├╝l fidanlar─▒ dikiyormu┼čcas─▒na, dikiyordu da, ve s├Ânm├╝┼č sigaras─▒na bak─▒yorum, son sigaras─▒na ve o gece uyudu─ču son yata─ča, ve yata─č─▒n─▒ d├╝zeltmek geliyor i├žimden ama yapamam, ├ž├╝nk├╝ bir baba ├Âld├╝kten sonra bile hep evin efendisidir; san─▒r─▒m b├Âyle ┼čeyler defalarca ya┼čanm─▒┼čt─▒r ama elimde de─čil d├╝┼č├╝n├╝yorum sabah─▒n yedisinde mutfakta yerde ├Âlmek ba┼čka insanlar yumurta k─▒zart─▒rken o kadar zor de─čil kendi ba┼č─▒na gelmedik├že. d─▒┼čar─▒ ├ž─▒k─▒p bir portakal al─▒yorum ve parlak kabu─čunu soyuyorum; her┼čey h├ól├ó ya┼č─▒yor: ├žimler olduk├ža iyi b├╝y├╝yor, g├╝ne┼č, ├ževresinde bir Rus uydusunun tur att─▒─č─▒ ─▒┼č─▒nlar─▒n─▒ g├Ânderiyor, bir yerlerde bir k├Âpek anlams─▒z havl─▒yor, perdelerin gerisinde kom┼čular g├Âzl├╝yor, ben burada bir yabanc─▒y─▒m, ve biraz da (herhalde) hergele say─▒l─▒r─▒m, ve eminim resmimi baya─č─▒ iyi ├žizmi┼čtir (benim o─član ve ben da─č aslanlar─▒ gibi kap─▒┼č─▒rd─▒k) ve her┼čeyi Duarte’de bir kad─▒na b─▒rakm─▒┼č diyorlar ama umurumda de─čil – hepsini alabilir: o benim babamd─▒ ve ├Âld├╝. i├žerde, a├ž─▒k mavi bir tak─▒m deniyorum ├╝zerimde ┼čimdiye kadar giydi─čim her┼čeye be┼č basar ve r├╝zg├órda bir korkuluk misali sall─▒yorum kollar─▒n─▒ ama faydas─▒z: onu canl─▒ tutam─▒yorum ne kadar nefret etmi┼čsek edelim birbirimizden. t─▒pat─▒p benziyormu┼čuz birbirimize,…