Malafa / Hakan G├╝nday
T├╝rk Edebiyat─▒ / 19 Temmuz 2018

Malafa Malafa’dan… CenevreÔÇÖnin ├Ân sokaklar─▒n─▒n kald─▒r─▒mlar─▒ yedi kuryeyi yan yana ta┼č─▒yacak kadar geni┼čtir. Kentin ├Ân sokaklar─▒ ├žantal─▒ kuryelerle doludur. Deri ├žantalar, ┼čifreli kilitler ve i├žlerinde yol yorgunu tramlar. Binalar─▒n cephesi banka veznelerine benzer. Kap─▒lar─▒ndan girmek i├žin randevu almak gerekir. Randevu almak i├žinse bir miktar tram bozdurmak. Kumarhaneler gibi. GerardÔÇÖ─▒n kendini soktu─ču kap─▒, b├Âyle bir binaya a├ž─▒l─▒yordu. Alt─▒ katl─▒ ve elli d├Ârt ofisli bir bina. Alt─▒nc─▒ kattakilerin manzaralar─▒ kar┼č─▒ kald─▒r─▒mdaki binalar─▒n alt─▒nc─▒ katlar─▒yd─▒. Ama kimse kimseye bakm─▒yordu. Manzara d─▒┼čar─▒da de─čil, i├žerideydi. ├ç├╝nk├╝ tram ofislerde payla┼č─▒l─▒yordu. Deri koltuklar, deri bir masa. Masan─▒n iki yakas─▒nda iki mart. Birinin derisi do─ču┼čtan, di─čerininki sonradan yanm─▒┼čt─▒. Diller ─░spanyolca d├Ân├╝yordu. ÔÇťNe i├žersin Gerard?ÔÇŁ ÔÇťBa┼člad─▒─č─▒mla devam edeyim. Rak─▒ l├╝tfen.ÔÇŁ Ofisin sahibi oldu─čuna herkesi inand─▒racak kadar siyah bir tak─▒m elbise giymi┼č olan mart, yan─▒ndaki ah┼čap kapakl─▒ buzdolab─▒ndan ├ž─▒kard─▒─č─▒ Tekirda─č ┼či┼česini, iki kadehle birlikte masaya koydu. Adil davran─▒p ikisini de e┼čit doldurdu. GerardÔÇÖ─▒n da kendisi gibi, bir T├╝rk kadar rak─▒l─▒ ge├žmi┼če sahip oldu─čunu biliyordu. ├ľnce su, sonra buz. Birinden birer parmak, di─čerinden iki┼čer adet ekledi. Kadehlerden birini ─░svi├žreliÔÇÖye uzatt─▒. ├ľnce masaya sonra da birbirlerine de─čen kadehlerden ├ž─▒kan ses toktu. A─č─▒zlardan ├ž─▒kanlar gibi. ├ç├╝nk├╝ zihinler de kadehler kadar doluydu. ÔÇťAntalyaÔÇÖya!ÔÇŁ ÔÇťTopazÔÇÖa!ÔÇŁ Rak─▒y─▒ ancak duda─č─▒n─▒ ─▒slatacak kadar yudumlam─▒┼č olan mart konu┼čtu. ÔÇťHerkesin…

Kinyas ve Kayra / Hakan G├╝nday
T├╝rk Edebiyat─▒ / 18 Temmuz 2018

Kinyas ve Kayra Kinyas ve Kayra’dan… Kendimi ├Âl├╝ms├╝z olarak g├Âr├╝yorum. Mek├ón ve zamandan kopal─▒ y─▒llar oluyor. Bir k─▒za ├ó┼č─▒k olmu┼čtum. Onu g├Ârmek i├žin alt─▒ saat yol almam gerekiyordu. Bir sabah, treni ka├ž─▒rd─▒m. ├é┼č─▒k olmaktan vazge├žtim. Kendinden vazge├žmenin ne oldu─čunu as─▒l ben bilirim. Benim ad─▒m Kaygusuz Abdal. Tanr─▒ÔÇÖdan vazge├žtim. ├ľlmekten vazge├žtim. ├ç├╝nk├╝ ├Âl├╝rsem ve e─čer yukar─▒da beni ├Âd├╝l ve ceza sisteminin bek├žileri bekliyorsa ├žok b├╝y├╝k kavgalar etmem gerekecekti. ├ľlmek istemiyorum, ├ž├╝nk├╝ Tanr─▒ÔÇÖy─▒ da ├Âld├╝r├╝r├╝m diye korkuyorum. Ve b├Âyle bir vefata benim d─▒┼č─▒mda kimse dayanamaz… PlatonÔÇÖun Ma─čara ─░stiaresiÔÇÖne kar┼č─▒l─▒k, ben de Kuyu ─░stiaresiÔÇÖni yazd─▒m: do─čduklar─▒ andan itibaren d├╝┼čen insanlar─▒n, yanlar─▒ndan h─▒zla ge├žen f─▒rsatlara ve ba┼čka insanlara tutunup t─▒rmanmalar─▒n─▒ ve bunu sadece do─čduklar─▒ andaki y├╝ksekliklerine eri┼čebilmek i├žin yapt─▒klar─▒n─▒ anlatt─▒m. Ancak ellerini a─č─▒zlar─▒na sokup, parmaklar─▒n─▒ ─▒s─▒r─▒p hi├žbir ┼čeye tutunmamaya kararl─▒ olanlar─▒ da anlatt─▒m. Ve sordum, Tanr─▒ÔÇÖn─▒n yukar─▒da m─▒ yoksa a┼ča─č─▒da m─▒ oldu─čunu. Eskiden poker oynard─▒m. ┼×imdi de, Tanr─▒ÔÇÖn─▒n a┼ča─č─▒da, kuyunun dibinde oldu─čuna oynuyorum. Hayat─▒m masada, birka├ž k─▒rm─▒z─▒ oyun fi┼čiyle. Az yedim, ├žok i├žtim. H├ól├ó i├žiyorum. ─░├žki ay─▒rmad─▒m. Alkol├╝ kendime yak─▒┼čt─▒rd─▒m. Her t├╝rl├╝ uyu┼čturucudan tatt─▒m. Ba─č─▒ml─▒l─▒ktan nefret ettim. Gitmemi, terk etmemi engeller diye. Ne bir maddeye, ne de bir insana ba─čland─▒m. S─▒rf bunu kendime kan─▒tlamak i├žin eroin kulland─▒m, ├ó┼č─▒k oldum. ─░kisini de arkama bakmadan b─▒rak─▒p…

Daha / Hakan G├╝nday
T├╝rk Edebiyat─▒ / 17 Temmuz 2018

Daha Daha’dan… Babam bir katil olmasayd─▒, ben de olmayacakt─▒m… ÔÇťNeyine gerek lan senin, dedim hatta… Ka├žmak, g├Â├žmek? Gidece─čin yere gitsen ne olur? ├ľlmeye mi ├žekiyorsun bu kadar eziyeti? Neyse… Sonra Rahim dedi, sen de gel, d├Ân├╝┼čte iki laf ederiz. Benim de i┼čim yok o zamanlar, daha kamyonu almam─▒┼č─▒m…ÔÇŁ Babam bir katil olmasayd─▒, annem beni do─čururken ├Âlmeyecekti… ÔÇťArada, ka├ža─ča gidenlere bir el at─▒yorum… Hem i┼či ├Â─čreniyorum hem de ├╝├ž be┼č yolumu buluyorum… ─░yi lan, dedim. Bindik, a├ž─▒ld─▒k i┼čte… Sak─▒zÔÇÖa varmaya az kala bir f─▒rt─▒na ├ž─▒kt─▒! Zaten Swing K├ÂpoÔÇÖnun kendini g├Ât├╝recek hali yok! Daha ne oldu─čunu anlamadan, g├Â├žt├╝k suya…ÔÇŁ Babam bir katil olmasayd─▒, asla dokuz ya┼č─▒ma basmayacak ve onunla o sofraya oturmayacakt─▒m… ÔÇťBir bakt─▒m, herkes bir tarafta, ba─č─▒ran ba─č─▒rana… Adam gelmi┼č ├ž├Âlden, ne bilsin y├╝zmeyi! B├Âyle bir g├Âr├╝n├╝yorlar, sonra yok! Ta┼č gibi bat─▒yor hepsi! Bo─čulup gidiyorlar… Bir ara RahimÔÇÖi g├Ârd├╝m, aln─▒ kan i├žinde… Vurmu┼č kafay─▒ teknede bir yere… Dalgalar─▒ bir g├Âr, duvar gibi! ├ťst├╝ne ├╝st├╝ne geliyor insan─▒n! Sonra bir bakt─▒m, Rahim de yok…ÔÇŁ Babam bir katil olmasayd─▒, ne o bana bu hik├óyeyi anlatacakt─▒, ne de ben onu dinleyecektim… ÔÇťY├╝zece─čim de, ne tarafa gideyim, diyorum… Gecenin bir k├Âr├╝! Baya─č─▒ bir u─čra┼čt─▒m… Ama yok, kafay─▒ suyun ├╝st├╝nde tutmak bile mesele… Bir dal─▒p bir ├ž─▒k─▒yorum……

Azil / Hakan G├╝nday
T├╝rk Edebiyat─▒ / 16 Temmuz 2018

Azil Azil’den… Tan─▒d─▒─č─▒ herkes kahramand─▒. Hayat kahramanlar─▒. Belki ba┼čkalar─▒n─▒n de─čil, ama kendi hayatlar─▒m kurtaran kahramanlar. Bir d├╝nya dolusu S├╝permen. Telefon kul├╝belerinde pelerinlere b├╝r├╝n├╝p caddelere da─č─▒lan kahramanlar. ┼×imdi, onlardan biri gibi hissediyordu kendini. Tek fark, telefon kul├╝besinden ├ž─▒kamamas─▒yd─▒. O sadece orada kahramand─▒. Tek korkusu, telefonun ├žalmas─▒ olabilirdi, ama olas─▒l─▒─č─▒n d├╝┼č├╝kl├╝─č├╝ sakinle┼čtirici d├╝zeydeydi. Yaln─▒zca telefon kul├╝besinde kahraman olabilen, siyah tak─▒m elbiseli ve yaln─▒z bir S├╝permen. Kul├╝beden ├ž─▒k─▒p s─▒radan bir aptala d├Ân├╝┼čmek istemiyordu. Su├žlad─▒. Herkesi. Kendini. Yaln─▒z kalamad─▒─č─▒ i├žin. Yaln─▒z b─▒rak─▒lmad─▒─č─▒ i├žin. Yan─▒nda daima insanlar oldu─ču i├žin. Ve onlar─▒n yan─▒nda daima aptal ve k├Ât├╝ oldu─ču i├žin. Bask─▒ya dayanamad─▒─č─▒ i├žin. Bask─▒dan nefret etti─či i├žin. Bedeninde ve ruhunda bu kadar delik oldu─ču i├žin. Ve o delikler, ba┼čkalar─▒n─▒n d├╝┼č├╝ncelerinin ge├žebilece─či geni┼člikte oldu─ču i├žin. Kutlad─▒. Herkesi. Kendini. Okumay─▒ ├Â─črettikleri i├žin. Okudu─čunu anlamay─▒ ├Â─črenebildi─či i├žin. Yirmi sekiz ya┼č─▒nda yaln─▒z kalabildi─či i├žin. Yirmi sekiz y─▒l sonra onu yaln─▒zl─▒─ča terk ettikleri i├žin. Terk ettikleri yer cennet oldu─ču, i├žin. Cennete terk edilmi┼č bir ├žocuk oldu─ču i├žin. Masan─▒n b├╝k├╝ld├╝─č├╝ ├žizgiye avu├žlar─▒m dayay─▒p sandalyesini geri itti. Ayaklar─▒n─▒n ├╝zerinde durdu ve y├╝r├╝d├╝. S├╝r├╝nmekten kurtulup y├╝r├╝meye ba┼člam─▒┼č gibi a─č─▒r a─č─▒r att─▒ ad─▒mlar─▒m. Koridora ├ž─▒kt─▒. Sa─č─▒nda, odalar ve banyo, solundaysa salon ve mutfak vard─▒. Yemek yapmakla ilgilenmiyordu, ├ž├╝nk├╝ a├ž de─čil, susuzdu. Mutfa─č─▒ ge├žti. Salona girdi. K├╝t├╝phanenin…

Az / Hakan G├╝nday
T├╝rk Edebiyat─▒ / 15 Temmuz 2018

Az Az’dan… Gido A─ča altm─▒┼č bir ya┼č─▒nda, geceleri ─░ran s─▒n─▒r─▒ndan giren mazottan i├žinde y├╝zecek kadar pay─▒n─▒ alan, ┼×─▒h Gazi denilen buna─ča kesinlikle g├╝venmese de y├╝z├╝ne g├╝lmek zorunda kalan bir a┼čiret reisiydi. Aleyzam a┼čireti. Her be┼č y─▒lda bir, koruculukla ter├Ârist├žilik aras─▒nda gidip gelen, mevsime g├Âre renk veren bir s├╝r├╝. Ba┼člar─▒nda da Gido A─ča diye bir ├žoban. Geni┼čti evi. On ev kadard─▒. Her ev gibi bir ba┼čk├Â┼česi vard─▒. Ve art─▒k o ba┼čk├Â┼čede, beyaz c├╝bbesi, beyaz sar─▒─č─▒yla uyuklayan ┼×─▒h Gazi oturuyordu. ─░yice ya┼članm─▒┼čt─▒. Ne konu┼čur ne de dinlerdi. Asl─▒nda bir sancaktan fark─▒ yoktu. K├Ây gezilerinde uygun bir yere dikilir ve ├ževresine ├ž├Âreklenilirdi. ┼×─▒h Gazi kendi r├╝zg├ór─▒nda dalgalan─▒rken, o─člu H─▒d─▒r Arif de tarikat i┼člerine bakard─▒. Salonda, ayakta duran tek ki┼či TayyarÔÇÖd─▒. Et ve kemik yerine kas ve sinirden in┼ča edilmi┼č bir judocu. ┼×─▒h GaziÔÇÖnin arkas─▒nda duruyor ve g├Âzleri birer objektif gibi g├Ârd├╝─č├╝ her ┼čeyi kaydediyordu. ─░ki metreye yak─▒n bir boy ve y├╝z kilo. C├╝bbesine geni┼č gelen kollar, y├╝z├╝ne dar d├╝┼čen bir al─▒n, k─▒r─▒ld─▒─č─▒yla kalm─▒┼č bir burun ve namlu kal─▒nl─▒─č─▒nda parmaklar. Ellerini ku┼ča─č─▒n─▒n alt─▒nda birle┼čtirmi┼č, havadaki tozlar─▒ bile birbirinden ay─▒rmak ister gibi bak─▒yordu ├ževresine. ┼×─▒h GaziÔÇÖnin manevi o─čluydu. Yedi ya┼č─▒ndan beri yan─▒ndayd─▒. Annesi, babas─▒ ve d├Ârt ablas─▒, ─░srailli bombalar taraf─▒ndan ├Âld├╝r├╝lm├╝┼č bir Filistinliydi. 1967 y─▒l─▒ndaki…

Destanlar / Af┼čar Timu├žin
T├╝rk Edebiyat─▒ / 30 Haziran 2018

Destanlar Destanlar’dan… Bir y├╝celikse bir olmak ad─▒na Da─č r├╝zg├ór─▒na benzer S├╝z├╝l├╝r yama├žlardan Anlamaz dur demeyi Varmadan uzaklara Sonsuz y├╝celiktir a┼čk Korkuyu ├Â─črenmedi Yaln─▒zl─▒ktan ba┼člad─▒ Y├╝r├╝d├╝ umutlara Art─▒k inan├ž oldu a┼čk Bir direni┼čse varolmak ad─▒na Sonsuz g├╝zelliktir a┼čk And─▒rmaz ┼čehirlerde yokla┼čmay─▒ Bir yokluktan bir yoklu─ča Bir yaln─▒zdan bir yaln─▒za yol vermez Eksiksiz olmakt─▒r a┼čk Hep o a─čac─▒n alt─▒nda bulu┼čtular O kimsesiz g├Âlgelikte beklediler ak┼čam─▒ G├╝nle birlikte do─čup g├╝nle birlikte batt─▒lar ─░nan├žlar─▒n─▒ s├Âylediler Anlatt─▒lar denizlerin hangi mavide ko┼ču┼čtu─čunu Hangi mavide durup kald─▒─č─▒n─▒ s├Âylediler D├╝┼č├╝nd├╝ler Hi├ž durmadan d├╝┼č├╝nd├╝ler Korkuyu yaln─▒zl─▒─č─▒ ve yaln─▒zl─▒─č─▒nda egemen olan─▒ Bir deniz gibi g├╝├žl├╝yd├╝ler Sonsuzlukta ve mavilikte Bir g├Âk kadar u├žsuz bucaks─▒zd─▒lar Her sonsuz sevgiye konan korku Usulca ├ž─▒rpt─▒ kanatlar─▒n─▒Usulca indi yere Ama her ┼čey umuttu Her ┼čey korkuda bile Bir bulut gibi yo─čunla┼čt─▒k├ža yo─čunla┼čt─▒lar…

Tutunamayanlar / O─čuz Atay
T├╝rk Edebiyat─▒ / 30 Haziran 2018

Tutunamayanlar Tutunamayanlar’dan… Turgut ├ľzben adl─▒ gen├ž bir m├╝hendisin kaybolmas─▒yla ilgili haberler, g├╝nl├╝k gazetelerin d├Ârd├╝nc├╝ ya da be┼činci sayfalar─▒nda yer ald─▒─č─▒ zaman ben yurt d─▒┼č─▒nda bulunuyordum. Gitti─čim ├╝lkedeki bir yard─▒m ├Ârg├╝t├╝n├╝n bana sa─člad─▒─č─▒ ara┼čt─▒rma bursuyla iki y─▒l kadar ├že┼čitli Avrupa ├╝lkelerinde dola┼čt─▒m. Bu arada gazetecili─či de b─▒rakmad─▒m ve T├╝rkiyeÔÇÖdeki gazeteme ├že┼čitli konularda yaz─▒lar g├Ânderdim. Kitapla ilgisiz g├Âr├╝nen bu sat─▒rlar─▒ yazmam─▒n nedeni, kitab─▒n, bir├žok bak─▒mdan talihsiz say─▒labilecek kahramanlar─▒na uygun maceras─▒n─▒ a├ž─▒klamakt─▒r. Gazeteye d├Ând├╝─č├╝m g├╝n, masam─▒n ├žekmecelerini kar─▒┼čt─▒r─▒rken b├╝y├╝k bir pakete rastlad─▒m; ben ayr─▒ld─▒ktan k─▒sa bir s├╝re sonra gelmi┼č ve orada unutulup kalm─▒┼č. Paketten, bir mektup ve b├╝y├╝k bir k─▒sm─▒ elle yaz─▒lm─▒┼č sayfalar ├ž─▒kt─▒. Yeniden say─▒land─▒r─▒ld─▒─č─▒ belli olan sayfalarda de─či┼čik el yaz─▒lar─▒ g├Âze ├žarp─▒yordu. Mektup bana yaz─▒lm─▒┼čt─▒; bir tren yolculu─čunda tan─▒┼čm─▒┼č oldu─čum Turgut ├ľzben adl─▒ gen├ž bir m├╝hendis yazm─▒┼čt─▒. Kendisinin kaybolmu┼č bir insan oldu─čunu belirtiyor ve d├╝nyaya benim arac─▒l─▒─č─▒mla, yaz─▒lmas─▒nda bir├žok insan─▒n pay─▒ olan bir ÔÇśeserÔÇÖ g├Ânderdi─čini s├Âyl├╝yordu. Yapt─▒─č─▒m ara┼čt─▒rmalar sonunda, ger├žekten ├╝├ž y─▒l kadar ├Ânce b├Âyle bir kaybolma olay─▒n─▒n meydana geldi─čini ├Â─črendim. AnkaraÔÇÖdaki bir i┼čini izlemek ├╝zere bir sabah evinden ├ž─▒kan bir m├╝hendis bir daha d├Ânmemi┼čti. B├╝t├╝n aramalar sonu├žsuz kalm─▒┼čt─▒. Polisin bildirdi─čine g├Âre, ayr─▒lmadan ├Ânce bir ─░stanbul bankas─▒ndaki b├╝t├╝n paras─▒n─▒ ├žekerek bu hesaptan kar─▒s─▒n─▒n haberi yokmu┼č bir ta┼čra bankas─▒na yat─▒rm─▒┼č. Bir ay…

─░ki Ye┼čil Susamuru / Buket Uzuner
T├╝rk Edebiyat─▒ / 29 Haziran 2018

─░ki Ye┼čil Susamuru ─░ki Ye┼čil Susamuru’ndan… Bir avukat arkada┼č─▒ ÔÇśd├╝┼č├╝nce su├žuÔÇÖndan tutuklanm─▒┼č, televizyonda kitaplar─▒ katil gibi sergiliyorlar diye, bozulmu┼č, belki bu y├╝zden, belki de ba┼čka sorunlardan, o ilk tan─▒d─▒─č─▒m canl─▒, heyecanl─▒, ne┼čeli kad─▒na hi├ž benzemiyordu. Bulu┼čmak ├╝zere s├Âyle┼čti─čimiz kafeye yorgun, isteksiz, biraz da s─▒radanla┼čm─▒┼č bir kad─▒n geldi, SelenÔÇÖin yerine. Y├╝z├╝ne dikkatle bak─▒p, benimle ne konu┼čaca─č─▒n─▒ tahmin etmeye ├žal─▒┼č─▒rken, h├ól├ó liseli bir k─▒z oldu─čumu d├╝┼č├╝n├╝p ├Âfkeleniyordum. Liseli bir k─▒za ├ľ─č├╝t verilir, ders verilir. Yine ve h├ól├ó SelenÔÇÖle e┼čit olamay─▒┼č─▒m─▒n ├Âfkesi i├žimi yakarken, bir yandan da art─▒k bir cinsel hayat─▒m oldu─čunu anlamas─▒, bu bilgiyi kullanabilece─či d├╝┼č├╝ncesiyle, ondan ├žekiniyordum. Dikkatle y├╝z├╝nde bir ipucu arad─▒m, her mimi─čini izledim. G├Âzlerinin derinine gizlenmi┼č o eski p─▒r─▒lt─▒y─▒ g├Ârd├╝m, o s─▒rada: D├╝r├╝st, kendine g├╝venen, ak─▒ll─▒ insan p─▒r─▒lt─▒s─▒n─▒. Rahatlatt─▒ bu beni. O, eski SelenÔÇÖdi, de─či┼čmemi┼čti ve beni h├ól├ó etkiliyordu. ÔÇťAnnenle ili┼čkini pek bilmiyorum Nilsu, ama tahmin ediyorum. Baban─▒, evet, onu olduk├ža iyi tan─▒yorum. Sana gelince, seninle ilk tan─▒┼čt─▒─č─▒m─▒z andan itibaren, birbirimizi ├žok iyi alg─▒lad─▒k san─▒yorum…ÔÇŁ Yine beni ┼ča┼č─▒rtm─▒┼čt─▒ Selen! Do─črusu cebimde do─čum kontrol haplar─▒n─▒ bulup, beni alelacele g├Âr├╝┼čmeye ├ža─č─▒r─▒nca, bek├óret, cinsel hastal─▒klar (hen├╝z AIDS g├╝ndemde de─čildi), gebelik riski, erken annelik sorunlar─▒ ya da evlilik ├╝zerine konu┼čacak sanm─▒┼čt─▒m. ÔÇťTan─▒┼čt─▒─č─▒m─▒z g├╝n, o bal─▒k lokantas─▒nda ├žok duyarl─▒, kafa tutan, zeki ve g├╝zel…

G├╝ne┼č Yiyen ├çingene / Buket Uzuner
T├╝rk Edebiyat─▒ / 29 Haziran 2018

G├╝ne┼č Yiyen ├çingene G├╝ne┼č Yiyen ├çingene’den… Koltu─čunun alt─▒nda bir dosya, ├Ânce bir yaz sonu, sonra bir k─▒┼č ortas─▒, son olarak da bir sonbahar ba┼č─▒ onu Ca─čalo─člu’nda g├Ârd├╝klerinden s├Âz ettiler. Gen├ž bir kad─▒nm─▒┼č o zamanlar. Kimisi esmer, kimisi kumral, kimisi de k─▒z─▒l sa├žl─▒ diye tan─▒mlad─▒ onu, ama hepsi ufak tefek, narin, incecik bir kad─▒n oldu─čunda birle┼čtiler. Hakk─▒nda bilinenlerin hepsi bu. Daha sonra birbirini tutmayan bir├žok olay anlat─▒ld─▒ysa da, bunlar─▒n o kad─▒nla bir ili┼čkisi olup olmad─▒─č─▒ hi├žbir zaman kesinlik kazanmad─▒. Ben b├╝t├╝n dinlediklerimi bir araya getirip yan yana koydum, sa─čdan bakt─▒m, soldan bakt─▒m, ters ├ževirdim… I-─▒h, olmad─▒. Asla bir b├╝t├╝nl├╝k vermedi. T─▒pk─▒ bir r├╝yan─▒n kopuk, mant─▒ks─▒z, sa├žma kurgusu gibi e─čreti kald─▒. R├╝yalar─▒n kendi i├žinde bir mant─▒─č─▒ oldu─čunu s├Âyleyenler ├ž─▒ksa da, onlar─▒n pek ciddiye al─▒nmad─▒─č─▒n─▒ biliyoruz. R├╝ya mant─▒─č─▒yla ilgilenen bir m├╝hendis, bir yarg─▒├ž, bir i┼čadam─▒/i┼čkad─▒n─▒ g├Ârd├╝n├╝z m├╝ hi├ž? Her neyse, bunlar─▒ bir kenara b─▒rak─▒p, o kad─▒na d├Ân├╝yorum yine. Kad─▒n─▒ ilk kez Ca─čalo─člu’nda g├Âren ya┼čl─▒ bir ayakkab─▒ boyac─▒s─▒ ┼č├Âyle konu┼čtu: “A─čustos sonlar─▒ olmal─▒yd─▒, belki de eyl├╝l ba┼člar─▒, hafif hafif dizlerim, dirseklerim, parmaklar─▒m s─▒zlar olmu┼čtu. Bir sabah daha siftah etmeden, ne┼čeli ├ževik ad─▒mlar─▒n─▒ yoku┼ča vurmu┼č, gidiyorken g├Ârd├╝m onu. Bir tuhafl─▒k oldu─čunu hemen anlad─▒m. ├çok umutlu bir hali vard─▒. Biz y─▒llard─▒r her ├že┼čit adam─▒ g├Ârd├╝k bu…

Bal─▒k ─░zlerinin Sesi / Buket Uzuner
T├╝rk Edebiyat─▒ / 29 Haziran 2018

Bal─▒k ─░zlerinin Sesi Bal─▒k ─░zlerinin Sesi’nden… Bu kart sayesinde k├╝├ž├╝k kentin merkezine giden otob├╝slere, merkezdeki tramvaya ve da─člara t─▒rmanan teleferi─če ├╝cretsiz biniyorduk: Gratis! Ayr─▒ca k├╝t├╝phanelerde, sinema, tiyatro ve konser salonlar─▒nda da kartlar─▒m─▒z ge├žerliydi. Kimlik kartlar─▒m─▒z─▒n tam ortas─▒nda, ancak ├žok dikkatle bak─▒l─▒nca g├Âr├╝len pembe bir nokta vard─▒. Do─črusu bunun ne anlama geldi─či ├╝zerine pek kafa yormam─▒┼čt─▒m. J Blo─čun alt─▒nc─▒ kat─▒nda, 682 numaral─▒ odada kal─▒yordum. Yan─▒mdaki 688 numaral─▒ oda Romain Kacew ya da kendi deyi┼čiyle Romain Gary’e verilmi┼čti. Kom┼čuluk, yapay, hatta zorlama bir ili┼čkidir. Sabahlar─▒, ├Â─čle ve ak┼čamlar─▒, baz─▒ gece yar─▒lar─▒, ├žok ├Âzel ruh durumu ve sa├ž bi├žimlerinde kom┼čunuza rastlayabilirsiniz. G├╝l├╝msersiniz, selam verir, anla┼č─▒lmayacak s├Âzler gevelersiniz. Ya da surat─▒n─▒z─▒ as─▒p, onu g├Ârmezden gelirsiniz. Kom┼čunuz size, siz kom┼čunuza tuhaf, ayk─▒r─▒ ve hatta zevksiz geliyor olabilirsiniz, ama kom┼ču evin sahibi siz olmad─▒k├ža, kom┼čunuzu se├žemezsiniz. Bu y├╝zden biz se├žilmi┼č ├Âzel ├Â─črencilerin kom┼čuluk ili┼čkileri, normal insanlara oranla ├žok zay─▒ft─▒r. Adlar konusunda, en ├žok sahiplerinin s├Âz hakk─▒ oldu─čuna inanc─▒m nedeniyle kom┼čuma, Romain Gary diye hitap ediyordum. Kom┼čum Romain Gary, olduk├ža giri┼čken, diplomat ruhlu, ne┼čeli, bir bak─▒┼čta sayg─▒de─čer etki yaratabilen, sihirbaz yetenekli bir adamd─▒. ├çok nazikti, yine de bu nezaketi hi├ž rahats─▒z etmiyor, yapay ka├žm─▒yordu. Elinde daima yanan ve yanmay─▒ bekleyen ince purolar oluyordu. O s─▒ralar kom┼čumla ilgili…

Tehlikeli Oyunlar / O─čuz Atay
T├╝rk Edebiyat─▒ / 29 Haziran 2018

Tehlikeli Oyunlar Tehlikeli Oyunlar’dan… Sevgi, S├╝leyman Turgut Beyin k─▒z─▒yd─▒. S├╝leyman Turgut Bey, elektrik m├╝hendisiydi. Gen├žli─činde, bug├╝n b├╝y├╝k ┼čehir say─▒lan, fakat o zamanlar ta┼čra diye adland─▒r─▒lan bir yerde oturuyordu. ─░lk mektep muallimesi Leyla Nezihi Han─▒mla da, ta┼črada tan─▒┼č─▒p evlenmi┼čti. S├╝leyman Turgut Bey, tahsilinin bir k─▒sm─▒n─▒ BerlinÔÇÖde yapm─▒┼čt─▒. Diplomas─▒n─▒ ne surette ald─▒─č─▒ pek belli de─čilse de ÔÇöbaz─▒lar─▒na g├Âre, onu pek seven naf─▒a vekili Sunullah Beyin, S├╝leyman Beyi de d├╝┼č├╝nerek a├žt─▒rd─▒─č─▒ k─▒sa bir kursu bitirmi┼čti sadeceÔÇö kendisini ├╝niversite, kar─▒s─▒n─▒ da lise mezunu sayard─▒. Leyla Han─▒m─▒, m├╝┼čterek aile dostlar─▒ miralay Naz─▒m Beyin evinde tan─▒m─▒┼čt─▒. M├╝nevver bir t├╝ccar─▒n biricik k─▒z─▒ olan Leyla Han─▒m, S├╝leyman Turgut Beyle tan─▒┼čt─▒─č─▒ s─▒rada, babas─▒n─▒n mali vaziyetinin bozulmas─▒ ├╝zerine yerle┼čmek zorunda kald─▒─č─▒ k├╝├ž├╝k bir evde oturuyordu; ta┼čray─▒ da sevmiyordu. Evin ge├žimine yard─▒m etmek gayesiyle, Muallim mektebinin imtihanlar─▒n─▒ vererek, bir ilk mektepte iki sene kadar evvel ├žal─▒┼čmaya ba┼člam─▒┼čt─▒. Daha evvel de, bir frans─▒z mektebinden mezun olmu┼čtu. O senelerin g├Âzde mesleklerinden birine sahip say─▒lmamakla birlikte, Nafia Vek├óletinde iyi bir mevkii olan ve ailesinden birka├ž par├ža mirasa konan S├╝leyman Turgut Beyle evlenmek Miralay Naz─▒m Beye g├Âre, Leyla Han─▒m i├žin m├╝kemmel bir izdiva├ž olacakt─▒. Ufak tefek, solgun y├╝zl├╝ Leyla Nezihi Han─▒m ile, daha gen├ž ya┼čta sa├žlar─▒ iyice d├Âk├╝lm├╝┼č olan esmer ve iriyar─▒ S├╝leyman Turgut Bey,…

Korkuyu Beklerken / O─čuz Atay
T├╝rk Edebiyat─▒ / 28 Haziran 2018

Korkuyu Beklerken Korkuyu Beklerken’den… Kalabal─▒k bir topluluk i├žindeydi. Ba┼čar─▒s─▒zd─▒. Paras─▒ yoktu. Dileniyordu. Caminin ├Ân├╝ndeydi. B├╝y├╝k bir camiydi bu. Minareleri, kubbeleri, kemerleri ve parmakl─▒kl─▒ pencereleri filan hepsi tamamd─▒. ├ľzellikle avlusu: dilenenler i├žin en ├Ânemli yer. Bir kenarda duruyordu. Hi├žbir h├╝ner g├Âstermedi─či i├žin ya da ac─▒nd─▒r─▒c─▒ bir garipli─či olmad─▒─č─▒ i├žin ya da kendisini ├ževreden ay─▒r─▒p ba┼čar─▒s─▒zl─▒─č─▒na ├╝z├╝lecek kadar d├╝┼č├╝nemedi─či i├žin dilenirken de ba┼čar─▒s─▒zd─▒. K├╝├ž├╝k kaplar i├žinde m─▒s─▒r satmad─▒─č─▒ i├žin, ├žocuklarla ve ku┼člarla birlikte, ba┼čkalar─▒ ad─▒na sevap i┼čleyemezdi; ayr─▒ca, ne k─▒rm─▒z─▒ c├╝ppeli bir m├╝neccime benzeyen ihtiyar gibi tekerlekli ve me┼čin duvarl─▒ ve ├Â─čle tatilinde ├Ân duvar─▒ bir kepenk olup sahibini kapat─▒veren kul├╝bede ya┼č─▒yordu, ne de ┼či┼čman k├Ât├╝r├╝m gibi nazar boncuklar─▒n─▒ ve tespihlerini ve ├žakmakta┼člar─▒n─▒ art─▒k satamad─▒─č─▒ anda gaz pedal─▒na bas─▒p motosikletli tezg├óh─▒yla oradan hemen uzakla┼čabilirdi. Sermayesi ve g├Âr├╝n├╝r bir sakatl─▒─č─▒ yoktu. Belki, yoldan ge├žen birini durdurup, hastaneden yeni ├ž─▒kt─▒─č─▒n─▒ ve hem┼čerisi in┼čaat ├žavu┼čuna gidecek paras─▒ olmad─▒─č─▒n─▒ s├Âyleyerek k├Âyl├╝ taklidi yapabilirdi; fakat konu┼čmad─▒─č─▒ i├žin, bu bak─▒mdan da ba┼čar─▒ kazanmas─▒ olduk├ža g├╝├žt├╝. Caminin duvar─▒na yaslanmaktan ba┼čka ilgi ├žekici bir eylemde bulunmuyordu. Hatta hen├╝z avcunu a├žma te┼čebb├╝s├╝ne bile ge├žmemi┼čti. Bununla birlikte, g├╝vercinlerin ve m─▒s─▒r kaplar─▒n─▒n ve caminin e─čimli bir duvar ├ž─▒k─▒nt─▒s─▒na dizilen cinsel ve dinsel kitaplar─▒n ve halk─▒ baz─▒ toplumsal k├Ât├╝l├╝klere kar┼č─▒ uyaran ve a─ča├ž g├Âvdelerine…

Eylembilim / O─čuz Atay
T├╝rk Edebiyat─▒ / 27 Haziran 2018

Eylembilim Eylembilim’den… Bir insan ├Âzellikle benim gibi bir insan ne zaman yazmaya ba┼člar? Daha do─črusu, ne zaman onun i├žin ya┼čad─▒klar─▒, hissettikleri, d├╝┼č├╝nd├╝kleri art─▒k ifade etmekten ka├žamayaca─č─▒ bir yo─čunlu─ča ula┼č─▒r? Bilmiyorum, insan kendisi i├žin b├Âyle bir durumda oldu─čunu s├Âyleyebilir mi? Bilmiyorum. B├╝y├╝k bir ac─▒, belki bir a┼čk, belki de ├žok ba┼čka bir sars─▒nt─▒ sonucu insan kendini ├Ânemli bir karar─▒n ├Âncesinde; belirsiz de olsa, yakla┼čan bir de─či┼čimin huzursuzlu─ču i├žinde bulabilir. Korkulu bir bekleyi┼čtir bu: insan bu bilinmeyen sars─▒nt─▒n─▒n yakla┼čt─▒─č─▒n─▒ hissedince bir s├╝re ne yapaca─č─▒n─▒ bilemez. Sonra b├╝t├╝n g├╝c├╝yle, belki de daha ├Ânce hi├ž hayalinden ge├žirmedi─či giri┼čimlere at─▒l─▒r -daha do─črusu kendini daha ├Ânce d├╝┼č├╝nmeye bile cesaret edemeyece─či bir eylemin i├žinde bulur. Bir eylemin i├žinde bulur… daha ├Ânce d├╝┼č├╝nmeye bile cesaret edemeyece─či bir eylem… bir eylemin i├žinde nas─▒l bulur insan kendini? Hayalinden bile ge├žirmedi─či bir eylemin i├žinde bulur mu kendini insan? Hay─▒r, b├Âyle bir ┼čey olamaz. Hi├ž olmazsa daha ├Ânce tasarlad─▒─č─▒, ya da hayal g├╝c├╝n├╝ a├žmayan bir durumda insan ak─▒l ve ruh g├╝c├╝n├╝ koruyabilir. ─░nsan… insan… kim bu insan? ─░nsan genel bir isimdir, ├že┼čitli ┼čartlar alt─▒nda, ├že┼čitli bireyleri ifade etmek i├žin kullan─▒labilir. Ona, ‘insan’ yerine, mesel├ó ‘X’ de diyebilirsiniz. Ona ‘X’ denilebilirse, ├Âzellikle ben, bu varsay─▒mdan dolay─▒ ├žok mutlu hissederim kendimi. ├ç├╝nk├╝ ben bir…

Tatl─▒ R├╝yalar / Alper Can─▒g├╝z
T├╝rk Edebiyat─▒ / 23 Aral─▒k 2017

Tatl─▒ R├╝yalar Tatl─▒ R├╝yalar’dan… “A- ├Âz├╝r dilerim. Bay Schubert, de─čil mi? Yoksa Monsieur Schubert mi demeliyim?” “Berlioz,” dedi Hector derin bir soluk alarak. “Bana Hector diyebilirsiniz.” “Evet. Sekreterim bana sizin gelece─činizi bildirmi┼čti ama ├Âyle dalg─▒n─▒m ki… ├ťstelik sabahtan beri bisiklet├žinin ├ž─▒ra─č─▒n─▒ bekliyorum. L├╝tfen i├žeri buyurun.” Hector cebinden ├ž─▒kard─▒─č─▒ mendille aln─▒ndaki teri silerek az ├Ânce adam─▒n ├ž─▒kt─▒─č─▒ kap─▒ya do─čru ilerledi. Demek buralarda bisiklet tamircisi ├ž─▒raklar─▒n─▒n otuz be┼č ya┼člar─▒nda olmas─▒, beyaz keten tak─▒m elbiseler giymesi ve Avrupa’daki modaya uygun a├ž─▒k renk caml─▒ g├╝ne┼č g├Âzl├╝kleri takmas─▒ beklenebiliyordu. Acaba Kartal denen semt Alacakaranl─▒k Ku┼ča─č─▒’nda m─▒yd─▒? Tam i├žeri ad─▒m ataca─č─▒ s─▒rada esmer adam kolunu kiri┼če dayayarak onu durdurdu. “Ayakkab─▒lar─▒n─▒z─▒ ├ž─▒karm─▒yor musunuz?” “├ľz├╝r dilerim,” diye e─čildi Hector. Yana─č─▒ adam─▒n pantolonuna de─čiyordu. Beriki ayaklar─▒na kapanm─▒┼č gibi duran Hector’a ┼č├Âyle bir bakt─▒. “─░sterseniz ayakkab─▒lar─▒n─▒zla da girebilirsiniz. Ben sadece tercihinizden emin olman─▒z─▒ istedim. Ayakkab─▒yla girmenizde bence hi├žbir sak─▒nca yok.” Hector bu eve geldi─či i├žin kendine lanetler okumaya ba┼člam─▒┼čt─▒ bile. Ne var ki, o anda oradan ayr─▒l─▒p gitmek kendine duydu─ču sayg─▒y─▒ s─▒f─▒ra indirecekti; ayn─▒, ayakkab─▒lar─▒n─▒ yeniden giymeye ├žal─▒┼čmak gibi. ├ç─▒plak ayaklar─▒yla tahta d├Â┼čemeli odaya girdi. ─░├žerisi derli toplu ama yoksul bir ev havas─▒ndayd─▒. Apartman─▒n arka k─▒sm─▒na ve bah├žeye bakan tek pencerenin ├Ân├╝nde k├╝├ž├╝k bir masa, masan─▒n ├ževresinde iki sandalye, yerde…

O─čullar ve Rencide Ruhlar / Alper Can─▒g├╝z
T├╝rk Edebiyat─▒ / 22 Aral─▒k 2017

O─čullar ve Rencide Ruhlar O─čullar ve Rencide Ruhlar’dan… Be┼č ya┼č insan─▒n en olgun ├ža─č─▒d─▒r; sonra ├ž├╝r├╝me ba┼člar. Ben Alper Kamu, birka├ž ay ├Ânce be┼č ya┼č─▒na bast─▒m. Do─čum g├╝n├╝m yakla┼č─▒rken vaktimin b├╝y├╝k k─▒sm─▒n─▒ pencerenin ├Ân├╝nde, d─▒┼čar─▒daki insanlar─▒ izleyerek ge├žiriyordum. H─▒zlanarak, yava┼člayarak, t├╝rl├╝ sesler ├ž─▒kararak ve bir yerlere bakarak ya┼čay─▒p gidiyorlard─▒. Bir g├╝n onlardan biri haline gelece─čimi d├╝┼č├╝nmek beni hasta ediyordu. Ne yaz─▒k ki bundan ka├ž─▒┼č yoktu. Zaman ac─▒mas─▒zd─▒ ve ben h─▒zla ya┼član─▒yordum. Hayat─▒mdaki tek iyi ┼čey art─▒k anaokuluna gitmek zorunda olmay─▒┼č─▒md─▒. Zarardan k├ór. Uzun s├╝re annem ile babama anaokulunun bana g├Âre bir yer olmad─▒─č─▒n─▒ anlatmaya ├žal─▒┼čm─▒┼čt─▒m asl─▒nda. B├╝t├╝n rasyonel dayanaklar─▒yla. Hi├žbir i┼če yaramam─▒┼čt─▒ maalesef. ─░lla ki uykumda kan ter i├žinde tepinmek, servis minib├╝s├╝ kap─▒ya geldi─činde k├╝├ž├╝k ├žapl─▒ bir sinir krizi ge├žirmek gibi y├Ântemlere ba┼čvurmam gerekecekti derdimi anlamalar─▒ i├žin. Kepazelik. ─░nsan─▒ kendinden utand─▒r─▒yorlard─▒. Asl─▒nda anaokuluna ba┼člarken bu kurum hakk─▒nda iyi ya da k├Ât├╝ herhangi bir ├Ânyarg─▒ya sahip de─čildim. Ama talihsiz bir ba┼člang─▒├ž yapt─▒m i┼čte. M├╝dire Han─▒m’la, s─▒n─▒f ├Â─čretmenimle ve yuvadaki di─čer ├žocuklarla tek tek tokala┼čt─▒ktan sonra kustum. Annem ├žok utand─▒ ama s─▒n─▒f ├Â─čretmenimiz anlay─▒┼čl─▒ davrand─▒. Anneme ilk g├╝n biraz heyecan duymam─▒n normal kar┼č─▒lanmas─▒ gerekti─čini, s─▒k s─▒k b├Âyle ┼čeyler ya┼čand─▒─č─▒n─▒ falan a├ž─▒klad─▒. Ke┼čke sa├ž─▒n─▒ ├Âyle tuhaf bir bi├žimde topuz yapmasayd─▒. Belki o zaman…

Gizliajans / Alper Can─▒g├╝z
T├╝rk Edebiyat─▒ / 21 Aral─▒k 2017

Gizliajans Gizliajans’tan… Borges ile Kemalettin Tu─čcu’nun ayn─▒ ki┼či oldu─čunu ├Â─črendi─čimde, hayatta bundan daha korkun├ž bir ger├žekle kar┼č─▒la┼čamayaca─č─▒m─▒ d├╝┼č├╝nm├╝┼čt├╝m. Heyhat, ne kadar da yan─▒lm─▒┼č─▒m. D├╝nyan─▒n ┼čahs─▒ma kar┼č─▒ kurulmu┼č bir komplo oldu─čuna dair inanc─▒m─▒n en g├╝├žl├╝ d├Ânemleriydi. ─░┼čsizdim, g├╝├žs├╝zd├╝m, ├žok fazla i├žki t├╝ketiyordum ve galiba yapayaln─▒zd─▒m. Yine de birileri vard─▒ tabii h├ól├ó. Mesela ┼×aban. O vard─▒. ─░lk ├Ânce asker arkada┼č─▒md─▒. Ayn─▒ b├Âl├╝kteydik ve ayn─▒ yatakhanede kal─▒yorduk ama fazla bir muhabbetimiz olmam─▒┼čt─▒; merhaba merhaba, hepsi o. Sonra bir g├╝n, yani askerden sonra bir g├╝n, Emin├Ân├╝ meydan─▒nda ku┼člara yem at─▒yordum ki, biri omzumu d├╝rtt├╝. Bir de bakt─▒m, ┼×aban. Ayak├╝st├╝ hal hat─▒r muhabbetinden sonra kendi yolumuza gideriz diye d├╝┼č├╝nm├╝┼čt├╝m, ama ├Âyle olmad─▒. Kendimizi Piyer Loti’de, bir zamanlar harikulade bir manzara te┼čkil etti─či iddia edilen batakl─▒─ča bak─▒p ├žay i├žerken buluverdik. Eee daha daha nas─▒ld─▒? K├Âyden ayr─▒lmaya karar vermi┼čti. Birka├ž hafta ├Ânce ─░stanbul’a gelmi┼č, i┼če ba┼člam─▒┼čt─▒. Ne i┼č yap─▒yordu? Serbest ├žal─▒┼č─▒yordu. Yani tam olarak ne yap─▒yordu? Al─▒m sat─▒m gibi. Gibi. Bu konuyu daha fazla kurcalamamal─▒yd─▒m herhalde. Peki ben nas─▒ld─▒m? ─░yiydim. Ben bir reklam ajans─▒nda metin yazar─▒yd─▒m askerden ├Ânce, biliyordu de─čil mi? Yok, bilmiyordu. ├ľyleydim i┼čte, askerden ├Ânce bir reklam ajans─▒nda ├žal─▒┼č─▒yordum ben. Ama ┼čimdi bir televizyon program─▒ i├žin metinler yazmaya ba┼člam─▒┼čt─▒m. O ├╝nl├╝ ┼čovmen vard─▒ ya, ha…

Cehennem ├çi├že─či / Alper Can─▒g├╝z
T├╝rk Edebiyat─▒ / 20 Aral─▒k 2017

Cehennem ├çi├že─či Cehennem ├çi├že─či’nden… Bilirsiniz, insanlar do─čar, ├Âl├╝r ve sonra b├╝y├╝r. Ben de be┼č ya┼č─▒m─▒n bahar─▒nda, pay─▒ma d├╝┼čen ├Âl├╝mlerden nasiplenerekten ya┼čay─▒p gitmekteydim i┼čte. Aylardan hep kas─▒m, g├╝nlerden hep per┼čembe olan ve saatin hep ├Â─čleden sonra ├╝├ž├╝ g├Âsterdi─či kasvetli d├╝nyamda, yemek masas─▒n─▒n alt─▒na b├╝z├╝┼čm├╝┼č harakiri yapman─▒n inceliklerine dair resimli bir kitab─▒n sayfalar─▒n─▒ ├ževirirken, sevgili validem her zamanki gibi ├žama┼č─▒r y─▒k─▒yor ve d─▒┼čar─▒dan gelen seslere bak─▒l─▒rsa mahallenin kedileri de yakalad─▒klar─▒ bir ku┼ču par├žal─▒yordu. Ortalama u─čursuzlukta bir g├╝nd├╝ anlayaca─č─▒n─▒z. Derken zil ├žald─▒. Felaketlerin kokusunu alma konusunda d├╝nyan─▒n en yetenekli insan─▒ olan annem ├žama┼č─▒r le─čenini kenara f─▒rlatt─▒─č─▒ gibi bir solukta kap─▒da bitti. Gelen babamd─▒. Hi├ž konu┼čmadan ├Âylece duruyordu. Bir s├╝re sessiz birbirilerine bakt─▒lar. Ben de oldu─čum yerden sessiz onlara bakt─▒m. Sonunda annem, “Nebi abi?” dedi ve babam h─▒├žk─▒r─▒klara bo─čuldu. Evimize yapt─▒─č─▒ ender ziyaretlerde, bana har├žl─▒k olarak her zaman tedav├╝ldeki en b├╝y├╝k paray─▒ vermesi hasebiyle az ├žok sempatimi kazanan Nebi amcam─▒n ├Âl├╝m haberini i┼čte b├Âyle alm─▒┼čt─▒m. Kim bilir, belki evimizi terk etti─či anda ilgili banknotu derhal anneme teslim etmem gerekmese, ona derin bir sevgiyle ba─članm─▒┼č dahi olabilirdim? Netice itibar─▒yla insan─▒n varl─▒klar─▒n en y├╝cesi oldu─čunu ben s├Âylemedim, de─čil mi? Babam g├╝├ž bela kendini tuvalete att─▒. Be┼č dakika kadar sonra d─▒┼čar─▒ ├ž─▒kt─▒─č─▒nda g├Âzleri kan ├žana─č─▒na d├Ânm├╝┼čt├╝. Sa├žlar─▒…

Ruh ├ť┼č├╝mesi / Adalet A─čao─člu
T├╝rk Edebiyat─▒ / 2 Eyl├╝l 2017

Ruh ├ť┼č├╝mesi “Bir ba─člamda Ruh ├ť┼č├╝mesi’ne s├╝rg├╝n edilen yaln─▒zl─▒─č─▒n, bast─▒r─▒lan duygular─▒n, t├╝ketilen benli─čin “ayma an”lar─▒n─▒ yakalay─▒┼č─▒n roman─▒ diyebiliriz.” -Feridun Anda├ž- “Perdeler lekeli olabilir ama ilk a┼čk lekesizdir.“ “Ba┼čtan sona ana izle─či erotizm olan ve bu a├ž─▒dan da T├╝rk yaz─▒n─▒ndaki “ilk” erotik roman diyebilece─čimiz Ruh ├ť┼č├╝mesi!” -Y─▒ld─▒z Ecevit-

Bir D├╝─č├╝n Gecesi / Adalet A─čao─člu
T├╝rk Edebiyat─▒ / 2 Eyl├╝l 2017

Bir D├╝─č├╝n Gecesi Yay─▒mland─▒─č─▒ y─▒l─▒n belli ba┼čl─▒ b├╝t├╝n edebiyat ├Âd├╝llerine de─čer g├Âr├╝len bir D├╝─č├╝n Gecesi (1979), Adalet A─čao─čluÔÇÖnun geni┼č tarihsel ak─▒┼člar─▒ ÔÇťdar zamanlarÔÇŁda keskinle┼čtiren tekni─čiyle, edebiyat─▒m─▒za yepyeni bir soluk katt─▒─č─▒ roman dizisinin ikinci kitab─▒. ÔÇť─░ntihar etmeyeceksek i├želim bari!ÔÇŁ Bug├╝ne dek T├╝rk roman─▒n─▒n en k├╝ltle┼čmi┼č c├╝mlelerinden biriyle a├ž─▒lan bu yap─▒t, bir yandan Anadolu kul├╝b├╝ndeki ÔÇťbir d├╝─č├╝n gecesiÔÇŁ boyunca ├ľlmeye YatmakÔÇÖ─▒n ana karakteri AyselÔÇÖin izini ├ževresiyle s├╝rmekte, di─čer yandan da, yak─▒n tarihimizin bir d├Ânemiyle daha ÔÇťiktidarÔÇŁ olgusu ekseninde esasl─▒ bir hesapla┼čmaya girmektedir.

├ť├ž Be┼č Ki┼či / Adalet A─čao─člu
T├╝rk Edebiyat─▒ / 2 Eyl├╝l 2017

├ť├ž Be┼č Ki┼či “Neden en sevinilecek anlar─▒m─▒zda bile sevinemedik?“ Yinelemek isterim: Roman─▒n dokusu, kusursuz bir yap─▒sal b├╝t├╝nl├╝k sunmakta, her bir ayr─▒nt─▒, her ince ├žizgi, her ay─▒rt─▒, ger├žeklik izlenimini peki┼čtirerek bu b├╝t├╝n├╝n i├žindeki yerine, anlam─▒na, hi├žbir zorlamaya meydan b─▒rakmaks─▒z─▒n tam intibak etmekte. -F├╝sun Akatl─▒- A─čao─člu, yaz─▒n d├╝zeyinde “yar─▒n─▒n tarih├žilerinden” olma i┼člevini, daha ├ľlmeye Yatmak’la ├žok etkin bi├žimde ├╝stlenmi┼čti. Pek ├žok ┼čeyler u─čruna ├Âlenlerle, pek ├žok ┼čeyler pahas─▒na hayatta kalanlarla dolu olan ├ť├ž Be┼č Ki┼či, bu zincirde yeni bir halka. ├çetin bir kitap oldu─ču yads─▒namaz; okur, istesin ya da istemesin, hep d├Ân├╝p d├╝┼č├╝nmeye, d├╝n├╝n├╝ ve bug├╝n├╝n├╝ yarg─▒lamaya zorlan─▒yor. Ama bunu g├Âze alan okurlar─▒ bekleyen ├Âd├╝l de k├╝├ž├╝msenecek gibi de─čil: ├çok ciddi tutulmu┼č bir hesapla┼čman─▒n tan─▒klar─▒, ya┼čayanlar─▒ aras─▒na girmekÔÇŽ -Ahmet Cemal-