Tatl─▒ R├╝yalar / Alper Can─▒g├╝z
T├╝rk Edebiyat─▒ / 23 Aral─▒k 2017

Tatl─▒ R├╝yalar Tatl─▒ R├╝yalar’dan… “A- ├Âz├╝r dilerim. Bay Schubert, de─čil mi? Yoksa Monsieur Schubert mi demeliyim?” “Berlioz,” dedi Hector derin bir soluk alarak. “Bana Hector diyebilirsiniz.” “Evet. Sekreterim bana sizin gelece─činizi bildirmi┼čti ama ├Âyle dalg─▒n─▒m ki… ├ťstelik sabahtan beri bisiklet├žinin ├ž─▒ra─č─▒n─▒ bekliyorum. L├╝tfen i├žeri buyurun.” Hector cebinden ├ž─▒kard─▒─č─▒ mendille aln─▒ndaki teri silerek az ├Ânce adam─▒n ├ž─▒kt─▒─č─▒ kap─▒ya do─čru ilerledi. Demek buralarda bisiklet tamircisi ├ž─▒raklar─▒n─▒n otuz be┼č ya┼člar─▒nda olmas─▒, beyaz keten tak─▒m elbiseler giymesi ve Avrupa’daki modaya uygun a├ž─▒k renk caml─▒ g├╝ne┼č g├Âzl├╝kleri takmas─▒ beklenebiliyordu. Acaba Kartal denen semt Alacakaranl─▒k Ku┼ča─č─▒’nda m─▒yd─▒? Tam i├žeri ad─▒m ataca─č─▒ s─▒rada esmer adam kolunu kiri┼če dayayarak onu durdurdu. “Ayakkab─▒lar─▒n─▒z─▒ ├ž─▒karm─▒yor musunuz?” “├ľz├╝r dilerim,” diye e─čildi Hector. Yana─č─▒ adam─▒n pantolonuna de─čiyordu. Beriki ayaklar─▒na kapanm─▒┼č gibi duran Hector’a ┼č├Âyle bir bakt─▒. “─░sterseniz ayakkab─▒lar─▒n─▒zla da girebilirsiniz. Ben sadece tercihinizden emin olman─▒z─▒ istedim. Ayakkab─▒yla girmenizde bence hi├žbir sak─▒nca yok.” Hector bu eve geldi─či i├žin kendine lanetler okumaya ba┼člam─▒┼čt─▒ bile. Ne var ki, o anda oradan ayr─▒l─▒p gitmek kendine duydu─ču sayg─▒y─▒ s─▒f─▒ra indirecekti; ayn─▒, ayakkab─▒lar─▒n─▒ yeniden giymeye ├žal─▒┼čmak gibi. ├ç─▒plak ayaklar─▒yla tahta d├Â┼čemeli odaya girdi. ─░├žerisi derli toplu ama yoksul bir ev havas─▒ndayd─▒. Apartman─▒n arka k─▒sm─▒na ve bah├žeye bakan tek pencerenin ├Ân├╝nde k├╝├ž├╝k bir masa, masan─▒n ├ževresinde iki sandalye, yerde…

O─čullar ve Rencide Ruhlar / Alper Can─▒g├╝z
T├╝rk Edebiyat─▒ / 22 Aral─▒k 2017

O─čullar ve Rencide Ruhlar O─čullar ve Rencide Ruhlar’dan… Be┼č ya┼č insan─▒n en olgun ├ža─č─▒d─▒r; sonra ├ž├╝r├╝me ba┼člar. Ben Alper Kamu, birka├ž ay ├Ânce be┼č ya┼č─▒na bast─▒m. Do─čum g├╝n├╝m yakla┼č─▒rken vaktimin b├╝y├╝k k─▒sm─▒n─▒ pencerenin ├Ân├╝nde, d─▒┼čar─▒daki insanlar─▒ izleyerek ge├žiriyordum. H─▒zlanarak, yava┼člayarak, t├╝rl├╝ sesler ├ž─▒kararak ve bir yerlere bakarak ya┼čay─▒p gidiyorlard─▒. Bir g├╝n onlardan biri haline gelece─čimi d├╝┼č├╝nmek beni hasta ediyordu. Ne yaz─▒k ki bundan ka├ž─▒┼č yoktu. Zaman ac─▒mas─▒zd─▒ ve ben h─▒zla ya┼član─▒yordum. Hayat─▒mdaki tek iyi ┼čey art─▒k anaokuluna gitmek zorunda olmay─▒┼č─▒md─▒. Zarardan k├ór. Uzun s├╝re annem ile babama anaokulunun bana g├Âre bir yer olmad─▒─č─▒n─▒ anlatmaya ├žal─▒┼čm─▒┼čt─▒m asl─▒nda. B├╝t├╝n rasyonel dayanaklar─▒yla. Hi├žbir i┼če yaramam─▒┼čt─▒ maalesef. ─░lla ki uykumda kan ter i├žinde tepinmek, servis minib├╝s├╝ kap─▒ya geldi─činde k├╝├ž├╝k ├žapl─▒ bir sinir krizi ge├žirmek gibi y├Ântemlere ba┼čvurmam gerekecekti derdimi anlamalar─▒ i├žin. Kepazelik. ─░nsan─▒ kendinden utand─▒r─▒yorlard─▒. Asl─▒nda anaokuluna ba┼člarken bu kurum hakk─▒nda iyi ya da k├Ât├╝ herhangi bir ├Ânyarg─▒ya sahip de─čildim. Ama talihsiz bir ba┼člang─▒├ž yapt─▒m i┼čte. M├╝dire Han─▒m’la, s─▒n─▒f ├Â─čretmenimle ve yuvadaki di─čer ├žocuklarla tek tek tokala┼čt─▒ktan sonra kustum. Annem ├žok utand─▒ ama s─▒n─▒f ├Â─čretmenimiz anlay─▒┼čl─▒ davrand─▒. Anneme ilk g├╝n biraz heyecan duymam─▒n normal kar┼č─▒lanmas─▒ gerekti─čini, s─▒k s─▒k b├Âyle ┼čeyler ya┼čand─▒─č─▒n─▒ falan a├ž─▒klad─▒. Ke┼čke sa├ž─▒n─▒ ├Âyle tuhaf bir bi├žimde topuz yapmasayd─▒. Belki o zaman…

Gizliajans / Alper Can─▒g├╝z
T├╝rk Edebiyat─▒ / 21 Aral─▒k 2017

Gizliajans Gizliajans’tan… Borges ile Kemalettin Tu─čcu’nun ayn─▒ ki┼či oldu─čunu ├Â─črendi─čimde, hayatta bundan daha korkun├ž bir ger├žekle kar┼č─▒la┼čamayaca─č─▒m─▒ d├╝┼č├╝nm├╝┼čt├╝m. Heyhat, ne kadar da yan─▒lm─▒┼č─▒m. D├╝nyan─▒n ┼čahs─▒ma kar┼č─▒ kurulmu┼č bir komplo oldu─čuna dair inanc─▒m─▒n en g├╝├žl├╝ d├Ânemleriydi. ─░┼čsizdim, g├╝├žs├╝zd├╝m, ├žok fazla i├žki t├╝ketiyordum ve galiba yapayaln─▒zd─▒m. Yine de birileri vard─▒ tabii h├ól├ó. Mesela ┼×aban. O vard─▒. ─░lk ├Ânce asker arkada┼č─▒md─▒. Ayn─▒ b├Âl├╝kteydik ve ayn─▒ yatakhanede kal─▒yorduk ama fazla bir muhabbetimiz olmam─▒┼čt─▒; merhaba merhaba, hepsi o. Sonra bir g├╝n, yani askerden sonra bir g├╝n, Emin├Ân├╝ meydan─▒nda ku┼člara yem at─▒yordum ki, biri omzumu d├╝rtt├╝. Bir de bakt─▒m, ┼×aban. Ayak├╝st├╝ hal hat─▒r muhabbetinden sonra kendi yolumuza gideriz diye d├╝┼č├╝nm├╝┼čt├╝m, ama ├Âyle olmad─▒. Kendimizi Piyer Loti’de, bir zamanlar harikulade bir manzara te┼čkil etti─či iddia edilen batakl─▒─ča bak─▒p ├žay i├žerken buluverdik. Eee daha daha nas─▒ld─▒? K├Âyden ayr─▒lmaya karar vermi┼čti. Birka├ž hafta ├Ânce ─░stanbul’a gelmi┼č, i┼če ba┼člam─▒┼čt─▒. Ne i┼č yap─▒yordu? Serbest ├žal─▒┼č─▒yordu. Yani tam olarak ne yap─▒yordu? Al─▒m sat─▒m gibi. Gibi. Bu konuyu daha fazla kurcalamamal─▒yd─▒m herhalde. Peki ben nas─▒ld─▒m? ─░yiydim. Ben bir reklam ajans─▒nda metin yazar─▒yd─▒m askerden ├Ânce, biliyordu de─čil mi? Yok, bilmiyordu. ├ľyleydim i┼čte, askerden ├Ânce bir reklam ajans─▒nda ├žal─▒┼č─▒yordum ben. Ama ┼čimdi bir televizyon program─▒ i├žin metinler yazmaya ba┼člam─▒┼čt─▒m. O ├╝nl├╝ ┼čovmen vard─▒ ya, ha…

Cehennem ├çi├že─či / Alper Can─▒g├╝z
T├╝rk Edebiyat─▒ / 20 Aral─▒k 2017

Cehennem ├çi├že─či Cehennem ├çi├že─či’nden… Bilirsiniz, insanlar do─čar, ├Âl├╝r ve sonra b├╝y├╝r. Ben de be┼č ya┼č─▒m─▒n bahar─▒nda, pay─▒ma d├╝┼čen ├Âl├╝mlerden nasiplenerekten ya┼čay─▒p gitmekteydim i┼čte. Aylardan hep kas─▒m, g├╝nlerden hep per┼čembe olan ve saatin hep ├Â─čleden sonra ├╝├ž├╝ g├Âsterdi─či kasvetli d├╝nyamda, yemek masas─▒n─▒n alt─▒na b├╝z├╝┼čm├╝┼č harakiri yapman─▒n inceliklerine dair resimli bir kitab─▒n sayfalar─▒n─▒ ├ževirirken, sevgili validem her zamanki gibi ├žama┼č─▒r y─▒k─▒yor ve d─▒┼čar─▒dan gelen seslere bak─▒l─▒rsa mahallenin kedileri de yakalad─▒klar─▒ bir ku┼ču par├žal─▒yordu. Ortalama u─čursuzlukta bir g├╝nd├╝ anlayaca─č─▒n─▒z. Derken zil ├žald─▒. Felaketlerin kokusunu alma konusunda d├╝nyan─▒n en yetenekli insan─▒ olan annem ├žama┼č─▒r le─čenini kenara f─▒rlatt─▒─č─▒ gibi bir solukta kap─▒da bitti. Gelen babamd─▒. Hi├ž konu┼čmadan ├Âylece duruyordu. Bir s├╝re sessiz birbirilerine bakt─▒lar. Ben de oldu─čum yerden sessiz onlara bakt─▒m. Sonunda annem, “Nebi abi?” dedi ve babam h─▒├žk─▒r─▒klara bo─čuldu. Evimize yapt─▒─č─▒ ender ziyaretlerde, bana har├žl─▒k olarak her zaman tedav├╝ldeki en b├╝y├╝k paray─▒ vermesi hasebiyle az ├žok sempatimi kazanan Nebi amcam─▒n ├Âl├╝m haberini i┼čte b├Âyle alm─▒┼čt─▒m. Kim bilir, belki evimizi terk etti─či anda ilgili banknotu derhal anneme teslim etmem gerekmese, ona derin bir sevgiyle ba─članm─▒┼č dahi olabilirdim? Netice itibar─▒yla insan─▒n varl─▒klar─▒n en y├╝cesi oldu─čunu ben s├Âylemedim, de─čil mi? Babam g├╝├ž bela kendini tuvalete att─▒. Be┼č dakika kadar sonra d─▒┼čar─▒ ├ž─▒kt─▒─č─▒nda g├Âzleri kan ├žana─č─▒na d├Ânm├╝┼čt├╝. Sa├žlar─▒…