Mutluluk / After 4 / Anna Todd
Aşk/ 11 Ağustos 2018

Mutluluk Mutluluk’tan… Sık sık aldığım nefeslerin arasından Tessanın yumuşak ve çatallı sesini duydum. “Nereye gideyim?” “Bilmiyorum.” Bir tarafım ona Londra’dan ayrılan bir sonraki uçağa tek başına binmesini söylemek istedi. Fakat daha bencil ve ağır basan tarafım, bunu yaparsa gece olduğunda kendimi hasta edecek kadar içeceğimi biliyordu. Yine. Ağzımda kusmuk tadı vardı ve vücudumun onca alkolü vahşice dışarı atmasından dolayı boğazım yanıyordu. Aramızdaki konsolu açıp bir peçete çıkardı ve ağzımın kenarlarını silmeye başladı. Parmakları tenime dokunmamıştı bile fakat buz gibi olduklarını hissederek sıçradım. “Donuyorsun. Arabayı çalıştır.” Fakat söylediğimi yapmasını beklemedim. O yüzden uzanıp anahtarı çevirdim ve içeri biraz hava girmesini bekledim. Arabaya dolan hava önce soğuktu fakat bu pahalı arabanın bu konuda bazı özellikleri vardı. Sıcaklık küçük alana hızla yayıldı. “Benzin almamız gerek. Ne kadar süre kullandığımı bilmiyorum fakat benzin ışığı yanıyordu ve o ekran da aynı şeyi söylüyor.” Paneldeki gösterişli navigasyon ekranını işaret etti. Sesi beni öldürüyordu. “Sesin kısılmış,” dedim fazlasıyla aşikâr olsa da. Başıyla onaylayarak gözlerini benden kaçırdı. Parmaklarımla çenesini kavradım ve onu yeniden kendime çevirdim. “Gitmek istersen, seni suçlamam. Seni hemen şimdi havaalanına götürebilirim.” Ağzını açmadan önce bana şaşkın bir ifadeyle baktı. “Sen burada mı kalıyorsun? Londra’da? Uçağımız bu gece, ben sanmıştım ki…” Son sözcük ağzından oldukça tiz…

Ayrılık / After 3 / Anna Todd
Aşk/ 11 Ağustos 2018

Ayrılık Ayrılık’tan… Dışarı çıktığımda rüzgâr beni her yanımdan vuruyor, şu anda hiç duymayı beklemediğim birinin sesini bana ulaştırıyordu. Daha demin bir sürü insanın benim hakkımda bir sürü kötü söz söylemesine katlanmak zorunda kalsam da sessizliğimi korumam gerekmişti. Bütün bunlardan sonra duymak istediğim ses, kadınımın, benim küçük meleğimin sesiydi. îşte, dışarıda onun sesini duyabiliyordum. Ama bir de erkek sesi vardı. Köşeyi döndüğümde hakikaten o herifin orada olduğunu gördüm. İkisi de oradaydı. Tessa ve Zed. Aklımdan ilk geçenler şunlardı: Bu lavuk burada ne halt ediyor? Tessa ne bok yemeye dışarıda onunla konuşuyor? “Opezevengin yanına bir daha yaklaşma,” diye tembih etmemin neresini anlayamamış bu kız? Sonra o adi pislik, Tessaya sesini yükselterek konuşunca onlara doğru yürümeye başladım. Kimse Tessaya öyle bağıramazdı. Ama sonra herif Seattle’dan bahsedince… olduğum yerde çakılıp kaldım. Tessa Seattlea mı gitmeyi planlıyor? Ve bunu Zed bile bilirken, benim niye biç haberim yok? Bu doğru değildi, bu anı gerçekten yaşıyor olamazdım. Tessa bana söylemeden asla buradan gitme planı yapmazdı… Zed, deliye dönmüş gözleri ve o boktan sırıtışıyla benimle alav ediyordu, ben de o sırada iyice boka sarmış olan düşüncelerimi hır araya getirmeye çalışıyordum. Tessa arkasını dönüp bana baktığı ıhla, hareketleri son derece yavaştı. Açık mavi gözleri kocaman oldu vr bakışları benimkilerle…

Paramparça / After 2 / Anna Todd
Aşk/ 11 Ağustos 2018

Paramparça Paramparça’dan… Kapıyı çarpıp hayatımdan sonsuza dek çıktıktan uzun süre sonra bile Hardinin sözleri zihnimde yankılanıyordu. Diğerleriyle buluşmak için aşağı inmeden önce biraz sakinleşmeye çalıştım. Hardin in benimle oyun oynadığını, hâlâ o sürtükle koklaştığını tahmin etmem gerekirdi. Tanrım, muhtemelen benimle “çıkarken” bile onunla düşüp kalkmış olmalıydı. Nasıl bu kadar aptal olabilmiştim ki? Önceki gece beni sevdiğini söylediğinde ona neredeyse inanmıştım; yoksa neden Seattle’dan buraya kadar gelecekti İd? Ancak cevabı şuydu: Çünkü o Hardindi ve sırf benimle uğraşmak için her şeyi yapardı. Her zaman yapmıştı ve her zaman da yapacaktı. Kafamı asıl karıştıran, o çocukla öpüştüğümü ağzımdan kaçırdığım ve önceki gece her şey benim başımın altından çıkmasına rağmen temelde hatayı Hardine yüklediğim için duyduğum suçluluk duygusuydu. Bunu ona -ya da kendime- itiraf etmek istemiyordum işte. Onu ve Molly’yi birlikte hayal etmek midemi ağzıma getiriyordu. Yakında bir şeyler yemezsem kusacaktım. Sadece alkolün etkisinden değil, Hardinin itirafından dolayı. Molly… Başka kimse yokmuş gibi… O kızdan tiksiniyordum. Hardinle yatmasının bana yine acı vereceğini bildiği için onu aptalca sırıtırken zihnimde canlandırabilir-ordum. Bu düşünceler akbabalar gibi etrafımda dönüp duruyordu; ta ki kendimi tam bir sinir krizinin eşiğinden geri çekene kadar. Gözle rimin uçlarını bir kâğıt mendille sildim ve çantamı aldım. Asansöre bindiğimde neredeyse yine kendimi kaybediyordum…

Karşılaşma / After 1 / Anna Todd
Aşk/ 11 Ağustos 2018

Karşılaşma Karşılaşma’dan… Odama döndüğümde ders çalışmayı denedim fakat bir türlü odakla-namıyordum. Birkaç saat boyunca okuduğum hiçbir şeyi anlamadan notlarıma baktıktan sonra, bir duşun iyi gelebileceğine karar verdim. Ortak banyolar kalabalık olduğunda beni hâlâ huzursuz ediyordu fakat kimse benimle uğraşmadığı için onlara alışmıştım. Sıcak su inanılmazdı ve gergin kaslarımı gevşetmişti. Hardin le nihayet ateşkes ilan ettiğimiz için rahatlamış olmalıydım fakat şimdi öfke ve sinir bozukluğu, gerginliğin ve şaşkınlığın yerini almıştı. Ertesi gün Hardinle birlikte zaman geçireceğimize, “eğlenceli” bir şeyler yapacağımıza söz vermiştim ve çok korkuyordum. Sadece iyi gitmesini umuyordum; onun en yakın arkadaşım olmasını beklemiyordum ama konuştuğumuz her seferinde birbirimize bağırıp çağırmayacağımız bir noktaya ulaşmak istiyordum. Duş o kadar iyi hissettirdi ki bir süre kaldım ve odama geri döndüğümde Steph’in çoktan gelip gitmiş olduğunu fark ettim. Bana bir mesaj bırakmış, Tristan ın onu akşam yemeği için kampüs dışına çıkardığını söylemişti. Tristandan hoşlanıyordum; göz kalemini aşın kullanmasına rağmen hoş birine benziyordu. Steph ve Tristan ın ilişkisi devam ederse belki Noah ziyaretime geldiğinde hep birlikte bir şeyler yapabilirdik. Kimi kandırıyordum ki? Noah öyle insanlarla asla bir araya gelmezdi fakat üç hafta öncesine kadar benim de aynı tutumu izlediğimi itiraf etmek zorundaydım. Yatmadan önce Noah’yı aradım; bütün gün konuşmamıştık. Çok nazikti; telefona cevap verir…