Patates Şövalyeleri / Giovanni Guaresci
Mizah/ 19 Kasım 2019

Patates Şövalyeleri Patates Şövalyeleri’nden… Filimario üç kere daha hamle yaptı; üçgün kadar kapının önünde sabahladı, sonra gene amcasının evine döndü. Üç yıl daha Filip amcasının yanında yaşadı ve artık canına tak dedi, çünkü amca ahretlik olmuş, son nefesini verirken de: Filimario, demişti, takdis ediyorum seni. İhtiyarlığımı cennet ettin, artık beni bir vasiyetname yazma zahmetinden kurtardın. Senin yardımın sayesinde bilanço temiz çıktı doktor ile papaz efendiye borcu temizledikten sonra, geriye iki frank kalıyor; işte senindir bunlar, dilediğini yap… Filimario amcayı ebedi istirahatgâhına yerleştirdi, iki frangı sağa sola harcadı ve kendisini sokak ortasında buldu. Ama burada pek uzun boylu kalmadı; Filip amcanın kıkırdayıp gitmesinden bir hafta sonra, aile noterinden bir yazı aldı: «Strepefiet’e yolculuğunuz sırasında anneniz hanımefendi kalp sektesinden Allahın rahmetine kavuşmuş bulunuyor. Vasiyetnamenin açılması için burda bulunmanız gerektiğini duyururum. Saygılarla.». Filimario notere yollandı ve vasiyetname açıldı. Vasiyetname kısacıktı: «Noter Diks ile tarafından seçilmiş iki tanığın gözü önünde, işbu Hintyağını içmesi şartıyla, bütün malımı mülkümü oğlum Filimario’ya bırakıyorum». Vasiyetname okunup bittikten sonra, noter iki tanığı çağırdı ve demir kasayı açarak içinden Hintyağı şişesini çıkardı, Filimario’ya uzattı. Filimario başını salladı, kabadayıca ama son derece dokunaklı bir sesle: – Hayır, dedi ve kapıya doğruldu. Filimario her ne olursa olsun karakter sahibi bir insandı. Zaten…