Zargana / Hakan G├╝nday
T├╝rk Edebiyat─▒ / 21 Temmuz 2018

Zargana Zargana’dan… KreuzbergÔÇÖde kar┼č─▒lar─▒na ├ž─▒kacak s─▒radan bir gasp├ž─▒n─▒n kula─č─▒ndan kan ak─▒tacak bir tekni─čin felsefesinin olmas─▒ ilgilerini ├žekmiyor. Bin ya┼č─▒ndaki bir tarz─▒, bir barda teredd├╝ts├╝z k├╝fredebilmek i├žin t├╝ketiyorlar. B├╝y├╝k salonun i├žinde ├ž─▒plak ayaklar─▒n─▒n ├╝zerinde tekrarlad─▒klar─▒ vuru┼člar─▒n bir felsefesi olmas─▒ gerekmiyor. D├╝nyan─▒n da bir felsefesi olmas─▒ gerekmiyor onlar i├žin. ├ç├╝nk├╝ s─▒rt─▒nda ya┼č─▒yorlar ve bu onlara fazlas─▒yla yetiyor. KastanienalleeÔÇÖdeki Jeet Kune Do Akademie Berlin. K─▒saca JAB. Bodrum kat─▒ndaki beyaz salondalar. Asla kendilerini savunman─▒n de─čil, ├Âld├╝rmenin provas─▒n─▒ yapmak i├žin buradalar. Kendilerini ya da bir ba┼čkas─▒n─▒. Fark etmez ├ž├╝nk├╝ onlar Bat─▒ÔÇÖdalar… Koma, ZarganaÔÇÖy─▒ ilk kez JABÔÇÖda g├Ârd├╝. Dikkatini ├žekmesi i├žin bir neden yoktu. Sadece bir saniye i├žin duvardaki aynada g├Âz g├Âze geldiler. Sa├žlar─▒n─▒n diplerinden ├ž─▒k─▒p ├ženesine kadar s├╝r├╝nen ter damlalar─▒n─▒n aras─▒ndan onun kendisine bakan gri g├Âzlerini yakalad─▒. Islak kirpikleri, sadece kafatas─▒n─▒n rengini koyula┼čt─▒racak uzunluktaki sar─▒ sa├žlar─▒, salondan ├žald─▒─č─▒ her nefeste a├ž─▒lan burun delikleri, ├žatlak ve kal─▒n dudaklar─▒… Hepsi de KomaÔÇÖya bak─▒yordu. Benziyorlard─▒. ZarganaÔÇÖn─▒n yayl─▒ bir oyuncak gibi savurdu─ču ellerinin art─▒k bir hedefi vard─▒. Benzerini d├Âv├╝yordu. Koma umursam─▒yordu kendisine bakan g├Âzlerden akan nefreti. Belki de en b├╝y├╝k yanl─▒┼č─▒ bu oldu… ─░ki saatlik ├žal─▒┼čman─▒n sona erdi─čini, Pascal ad─▒ndaki k─▒z─▒l devin kapan─▒┼č hareketine ba┼člamas─▒ndan anlad─▒lar. Tao tekni─čine ait g├Âsteri┼čsiz bir gev┼čemeydi. Oysa Koma omuzlar─▒ndan parmak u├žlar─▒na kadar gergindi….

Pi├ž / Hakan G├╝nday
T├╝rk Edebiyat─▒ / 20 Temmuz 2018

Pi├ž Pi├ž’ten… ├çal─▒┼čt─▒─č─▒n─▒ kimsenin g├Ârmedi─či, salondaki Nordmende marka siyah-beyaz televizyonun ekran─▒ndaki yans─▒mas─▒na bakarak sa├žlar─▒n─▒ parmaklar─▒yla geriye tarad─▒. Eski televizyonun ├╝st├╝ndeki otuz yedi ekran Telefunken marka televizyonu kapat─▒p antreye y├╝r├╝d├╝. Mutfak, ancak aylakta duruldu─ču takdirde iki ki┼čiyi alabilecek kadar geni┼č oldu─ču i├žin buzdolab─▒ sokak kap─▒s─▒n─▒n tam kar┼č─▒s─▒nda yani antrede duruyordu. Buzdolab─▒n─▒n her iki yan─▒nda da kap─▒lar vard─▒. Sa─čdaki banyoya, soldaki mutfa─ča a├ž─▒l─▒yordu. Banyodan garip bir koku geldi─či i├žin aral─▒k duran kap─▒s─▒n─▒ kendisine ├žekerek kapad─▒. Buzdolab─▒n─▒ a├žt─▒. Sendeledi. Uyand─▒─č─▒ndan beri i├žki i├žiyordu. Ama sarho┼č de─čildi. Buzluktaki votka ┼či┼česini ve alt rafta duran elma suyunu ald─▒. Buzdolab─▒n─▒ kapat─▒p salona girdi. Oradan da terasa ├ž─▒kt─▒. “─░┼čte geldi. ─░nanmazsan─▒z Hakan’a sorun!” “Cenk hakl─▒. ─░nanmad─▒─č─▒n─▒z her ┼čeyi bana sorabilirsiniz. ├ç├╝nk├╝ ben her ┼čeye inan─▒yorum.” Cenk’in k─▒┼čk─▒rt─▒c─▒ bir ti┼č├Ârt koleksiyonu vard─▒r. ├ľn ve arkalar─▒na kuma┼č boyalar─▒yla yazd─▒─č─▒ yaz─▒lar─▒ ta┼č─▒yan ti┼č├Ârtleri herhangi bir modaevinin ilgisini ├žekmese de, sokakta bir├žok kez kavgalarla sonu├žlanan ilgiler ├žekmi┼čtir. Terasta ge├žirdi─či ilk gecede, Cenevre’deki hayat─▒nda kulland─▒─č─▒ bir ti┼č├Ârt giymi┼čti. Ve ├Ân├╝nde iki kelime yaz─▒yordu: “Barbar T├╝rk.” Her ne kadar ├╝zerindeki ti┼č├Ârtle Avrupa k├╝lt├╝r├╝n├╝n gizli ‘ kompleksleriyle alay etse de Cenk kendisinin ya┼čayan son barbar T├╝rk oldu─čunu d├╝┼č├╝n├╝r. Bunun nedeni ├žok karma┼č─▒k de─čildir. Ne politik, ne de k├╝lt├╝rel bir gerek├žesi vard─▒r. Cenk sonradan barbar,…

Malafa / Hakan G├╝nday
T├╝rk Edebiyat─▒ / 19 Temmuz 2018

Malafa Malafa’dan… CenevreÔÇÖnin ├Ân sokaklar─▒n─▒n kald─▒r─▒mlar─▒ yedi kuryeyi yan yana ta┼č─▒yacak kadar geni┼čtir. Kentin ├Ân sokaklar─▒ ├žantal─▒ kuryelerle doludur. Deri ├žantalar, ┼čifreli kilitler ve i├žlerinde yol yorgunu tramlar. Binalar─▒n cephesi banka veznelerine benzer. Kap─▒lar─▒ndan girmek i├žin randevu almak gerekir. Randevu almak i├žinse bir miktar tram bozdurmak. Kumarhaneler gibi. GerardÔÇÖ─▒n kendini soktu─ču kap─▒, b├Âyle bir binaya a├ž─▒l─▒yordu. Alt─▒ katl─▒ ve elli d├Ârt ofisli bir bina. Alt─▒nc─▒ kattakilerin manzaralar─▒ kar┼č─▒ kald─▒r─▒mdaki binalar─▒n alt─▒nc─▒ katlar─▒yd─▒. Ama kimse kimseye bakm─▒yordu. Manzara d─▒┼čar─▒da de─čil, i├žerideydi. ├ç├╝nk├╝ tram ofislerde payla┼č─▒l─▒yordu. Deri koltuklar, deri bir masa. Masan─▒n iki yakas─▒nda iki mart. Birinin derisi do─ču┼čtan, di─čerininki sonradan yanm─▒┼čt─▒. Diller ─░spanyolca d├Ân├╝yordu. ÔÇťNe i├žersin Gerard?ÔÇŁ ÔÇťBa┼člad─▒─č─▒mla devam edeyim. Rak─▒ l├╝tfen.ÔÇŁ Ofisin sahibi oldu─čuna herkesi inand─▒racak kadar siyah bir tak─▒m elbise giymi┼č olan mart, yan─▒ndaki ah┼čap kapakl─▒ buzdolab─▒ndan ├ž─▒kard─▒─č─▒ Tekirda─č ┼či┼česini, iki kadehle birlikte masaya koydu. Adil davran─▒p ikisini de e┼čit doldurdu. GerardÔÇÖ─▒n da kendisi gibi, bir T├╝rk kadar rak─▒l─▒ ge├žmi┼če sahip oldu─čunu biliyordu. ├ľnce su, sonra buz. Birinden birer parmak, di─čerinden iki┼čer adet ekledi. Kadehlerden birini ─░svi├žreliÔÇÖye uzatt─▒. ├ľnce masaya sonra da birbirlerine de─čen kadehlerden ├ž─▒kan ses toktu. A─č─▒zlardan ├ž─▒kanlar gibi. ├ç├╝nk├╝ zihinler de kadehler kadar doluydu. ÔÇťAntalyaÔÇÖya!ÔÇŁ ÔÇťTopazÔÇÖa!ÔÇŁ Rak─▒y─▒ ancak duda─č─▒n─▒ ─▒slatacak kadar yudumlam─▒┼č olan mart konu┼čtu. ÔÇťHerkesin…

Kinyas ve Kayra / Hakan G├╝nday
T├╝rk Edebiyat─▒ / 18 Temmuz 2018

Kinyas ve Kayra Kinyas ve Kayra’dan… Kendimi ├Âl├╝ms├╝z olarak g├Âr├╝yorum. Mek├ón ve zamandan kopal─▒ y─▒llar oluyor. Bir k─▒za ├ó┼č─▒k olmu┼čtum. Onu g├Ârmek i├žin alt─▒ saat yol almam gerekiyordu. Bir sabah, treni ka├ž─▒rd─▒m. ├é┼č─▒k olmaktan vazge├žtim. Kendinden vazge├žmenin ne oldu─čunu as─▒l ben bilirim. Benim ad─▒m Kaygusuz Abdal. Tanr─▒ÔÇÖdan vazge├žtim. ├ľlmekten vazge├žtim. ├ç├╝nk├╝ ├Âl├╝rsem ve e─čer yukar─▒da beni ├Âd├╝l ve ceza sisteminin bek├žileri bekliyorsa ├žok b├╝y├╝k kavgalar etmem gerekecekti. ├ľlmek istemiyorum, ├ž├╝nk├╝ Tanr─▒ÔÇÖy─▒ da ├Âld├╝r├╝r├╝m diye korkuyorum. Ve b├Âyle bir vefata benim d─▒┼č─▒mda kimse dayanamaz… PlatonÔÇÖun Ma─čara ─░stiaresiÔÇÖne kar┼č─▒l─▒k, ben de Kuyu ─░stiaresiÔÇÖni yazd─▒m: do─čduklar─▒ andan itibaren d├╝┼čen insanlar─▒n, yanlar─▒ndan h─▒zla ge├žen f─▒rsatlara ve ba┼čka insanlara tutunup t─▒rmanmalar─▒n─▒ ve bunu sadece do─čduklar─▒ andaki y├╝ksekliklerine eri┼čebilmek i├žin yapt─▒klar─▒n─▒ anlatt─▒m. Ancak ellerini a─č─▒zlar─▒na sokup, parmaklar─▒n─▒ ─▒s─▒r─▒p hi├žbir ┼čeye tutunmamaya kararl─▒ olanlar─▒ da anlatt─▒m. Ve sordum, Tanr─▒ÔÇÖn─▒n yukar─▒da m─▒ yoksa a┼ča─č─▒da m─▒ oldu─čunu. Eskiden poker oynard─▒m. ┼×imdi de, Tanr─▒ÔÇÖn─▒n a┼ča─č─▒da, kuyunun dibinde oldu─čuna oynuyorum. Hayat─▒m masada, birka├ž k─▒rm─▒z─▒ oyun fi┼čiyle. Az yedim, ├žok i├žtim. H├ól├ó i├žiyorum. ─░├žki ay─▒rmad─▒m. Alkol├╝ kendime yak─▒┼čt─▒rd─▒m. Her t├╝rl├╝ uyu┼čturucudan tatt─▒m. Ba─č─▒ml─▒l─▒ktan nefret ettim. Gitmemi, terk etmemi engeller diye. Ne bir maddeye, ne de bir insana ba─čland─▒m. S─▒rf bunu kendime kan─▒tlamak i├žin eroin kulland─▒m, ├ó┼č─▒k oldum. ─░kisini de arkama bakmadan b─▒rak─▒p…

Daha / Hakan G├╝nday
T├╝rk Edebiyat─▒ / 17 Temmuz 2018

Daha Daha’dan… Babam bir katil olmasayd─▒, ben de olmayacakt─▒m… ÔÇťNeyine gerek lan senin, dedim hatta… Ka├žmak, g├Â├žmek? Gidece─čin yere gitsen ne olur? ├ľlmeye mi ├žekiyorsun bu kadar eziyeti? Neyse… Sonra Rahim dedi, sen de gel, d├Ân├╝┼čte iki laf ederiz. Benim de i┼čim yok o zamanlar, daha kamyonu almam─▒┼č─▒m…ÔÇŁ Babam bir katil olmasayd─▒, annem beni do─čururken ├Âlmeyecekti… ÔÇťArada, ka├ža─ča gidenlere bir el at─▒yorum… Hem i┼či ├Â─čreniyorum hem de ├╝├ž be┼č yolumu buluyorum… ─░yi lan, dedim. Bindik, a├ž─▒ld─▒k i┼čte… Sak─▒zÔÇÖa varmaya az kala bir f─▒rt─▒na ├ž─▒kt─▒! Zaten Swing K├ÂpoÔÇÖnun kendini g├Ât├╝recek hali yok! Daha ne oldu─čunu anlamadan, g├Â├žt├╝k suya…ÔÇŁ Babam bir katil olmasayd─▒, asla dokuz ya┼č─▒ma basmayacak ve onunla o sofraya oturmayacakt─▒m… ÔÇťBir bakt─▒m, herkes bir tarafta, ba─č─▒ran ba─č─▒rana… Adam gelmi┼č ├ž├Âlden, ne bilsin y├╝zmeyi! B├Âyle bir g├Âr├╝n├╝yorlar, sonra yok! Ta┼č gibi bat─▒yor hepsi! Bo─čulup gidiyorlar… Bir ara RahimÔÇÖi g├Ârd├╝m, aln─▒ kan i├žinde… Vurmu┼č kafay─▒ teknede bir yere… Dalgalar─▒ bir g├Âr, duvar gibi! ├ťst├╝ne ├╝st├╝ne geliyor insan─▒n! Sonra bir bakt─▒m, Rahim de yok…ÔÇŁ Babam bir katil olmasayd─▒, ne o bana bu hik├óyeyi anlatacakt─▒, ne de ben onu dinleyecektim… ÔÇťY├╝zece─čim de, ne tarafa gideyim, diyorum… Gecenin bir k├Âr├╝! Baya─č─▒ bir u─čra┼čt─▒m… Ama yok, kafay─▒ suyun ├╝st├╝nde tutmak bile mesele… Bir dal─▒p bir ├ž─▒k─▒yorum……

Azil / Hakan G├╝nday
T├╝rk Edebiyat─▒ / 16 Temmuz 2018

Azil Azil’den… Tan─▒d─▒─č─▒ herkes kahramand─▒. Hayat kahramanlar─▒. Belki ba┼čkalar─▒n─▒n de─čil, ama kendi hayatlar─▒m kurtaran kahramanlar. Bir d├╝nya dolusu S├╝permen. Telefon kul├╝belerinde pelerinlere b├╝r├╝n├╝p caddelere da─č─▒lan kahramanlar. ┼×imdi, onlardan biri gibi hissediyordu kendini. Tek fark, telefon kul├╝besinden ├ž─▒kamamas─▒yd─▒. O sadece orada kahramand─▒. Tek korkusu, telefonun ├žalmas─▒ olabilirdi, ama olas─▒l─▒─č─▒n d├╝┼č├╝kl├╝─č├╝ sakinle┼čtirici d├╝zeydeydi. Yaln─▒zca telefon kul├╝besinde kahraman olabilen, siyah tak─▒m elbiseli ve yaln─▒z bir S├╝permen. Kul├╝beden ├ž─▒k─▒p s─▒radan bir aptala d├Ân├╝┼čmek istemiyordu. Su├žlad─▒. Herkesi. Kendini. Yaln─▒z kalamad─▒─č─▒ i├žin. Yaln─▒z b─▒rak─▒lmad─▒─č─▒ i├žin. Yan─▒nda daima insanlar oldu─ču i├žin. Ve onlar─▒n yan─▒nda daima aptal ve k├Ât├╝ oldu─ču i├žin. Bask─▒ya dayanamad─▒─č─▒ i├žin. Bask─▒dan nefret etti─či i├žin. Bedeninde ve ruhunda bu kadar delik oldu─ču i├žin. Ve o delikler, ba┼čkalar─▒n─▒n d├╝┼č├╝ncelerinin ge├žebilece─či geni┼člikte oldu─ču i├žin. Kutlad─▒. Herkesi. Kendini. Okumay─▒ ├Â─črettikleri i├žin. Okudu─čunu anlamay─▒ ├Â─črenebildi─či i├žin. Yirmi sekiz ya┼č─▒nda yaln─▒z kalabildi─či i├žin. Yirmi sekiz y─▒l sonra onu yaln─▒zl─▒─ča terk ettikleri i├žin. Terk ettikleri yer cennet oldu─ču, i├žin. Cennete terk edilmi┼č bir ├žocuk oldu─ču i├žin. Masan─▒n b├╝k├╝ld├╝─č├╝ ├žizgiye avu├žlar─▒m dayay─▒p sandalyesini geri itti. Ayaklar─▒n─▒n ├╝zerinde durdu ve y├╝r├╝d├╝. S├╝r├╝nmekten kurtulup y├╝r├╝meye ba┼člam─▒┼č gibi a─č─▒r a─č─▒r att─▒ ad─▒mlar─▒m. Koridora ├ž─▒kt─▒. Sa─č─▒nda, odalar ve banyo, solundaysa salon ve mutfak vard─▒. Yemek yapmakla ilgilenmiyordu, ├ž├╝nk├╝ a├ž de─čil, susuzdu. Mutfa─č─▒ ge├žti. Salona girdi. K├╝t├╝phanenin…

Az / Hakan G├╝nday
T├╝rk Edebiyat─▒ / 15 Temmuz 2018

Az Az’dan… Gido A─ča altm─▒┼č bir ya┼č─▒nda, geceleri ─░ran s─▒n─▒r─▒ndan giren mazottan i├žinde y├╝zecek kadar pay─▒n─▒ alan, ┼×─▒h Gazi denilen buna─ča kesinlikle g├╝venmese de y├╝z├╝ne g├╝lmek zorunda kalan bir a┼čiret reisiydi. Aleyzam a┼čireti. Her be┼č y─▒lda bir, koruculukla ter├Ârist├žilik aras─▒nda gidip gelen, mevsime g├Âre renk veren bir s├╝r├╝. Ba┼člar─▒nda da Gido A─ča diye bir ├žoban. Geni┼čti evi. On ev kadard─▒. Her ev gibi bir ba┼čk├Â┼česi vard─▒. Ve art─▒k o ba┼čk├Â┼čede, beyaz c├╝bbesi, beyaz sar─▒─č─▒yla uyuklayan ┼×─▒h Gazi oturuyordu. ─░yice ya┼članm─▒┼čt─▒. Ne konu┼čur ne de dinlerdi. Asl─▒nda bir sancaktan fark─▒ yoktu. K├Ây gezilerinde uygun bir yere dikilir ve ├ževresine ├ž├Âreklenilirdi. ┼×─▒h Gazi kendi r├╝zg├ór─▒nda dalgalan─▒rken, o─člu H─▒d─▒r Arif de tarikat i┼člerine bakard─▒. Salonda, ayakta duran tek ki┼či TayyarÔÇÖd─▒. Et ve kemik yerine kas ve sinirden in┼ča edilmi┼č bir judocu. ┼×─▒h GaziÔÇÖnin arkas─▒nda duruyor ve g├Âzleri birer objektif gibi g├Ârd├╝─č├╝ her ┼čeyi kaydediyordu. ─░ki metreye yak─▒n bir boy ve y├╝z kilo. C├╝bbesine geni┼č gelen kollar, y├╝z├╝ne dar d├╝┼čen bir al─▒n, k─▒r─▒ld─▒─č─▒yla kalm─▒┼č bir burun ve namlu kal─▒nl─▒─č─▒nda parmaklar. Ellerini ku┼ča─č─▒n─▒n alt─▒nda birle┼čtirmi┼č, havadaki tozlar─▒ bile birbirinden ay─▒rmak ister gibi bak─▒yordu ├ževresine. ┼×─▒h GaziÔÇÖnin manevi o─čluydu. Yedi ya┼č─▒ndan beri yan─▒ndayd─▒. Annesi, babas─▒ ve d├Ârt ablas─▒, ─░srailli bombalar taraf─▒ndan ├Âld├╝r├╝lm├╝┼č bir Filistinliydi. 1967 y─▒l─▒ndaki…